(॥పల్లవి॥)
యెఱిగించరే పతికి యీ సుద్దు లెల్లాను
కఱకఱి సేసితేను గయ్యాళి యందురు
(॥॥)
మలసి తన కెదురు మాట లాడుటకంటే
చెలిచే మనవి చెప్పించేదే మేలు
పలుమారుఁ దన్నుఁ జూచి పచ్చారుకంటేను
తలవంచుక తన ముందర నుండుటే మేలు
(॥॥)
తడివి మందెమేళానఁ దనతో నవ్వుటకంటే
వొడికమై సిగ్గుతోడ నుండుటే మేలు
పడిఁబెట్టి సారె సారె సరస మాడుటకంటే
వుడివోని బత్తితోడ నుమ్మగిలుటే మేలు
(॥॥)
ఆనుకొని తన్ను రతి నలయించుటకంటే
పానుపుపై దండ నిట్టే పండుటే మేలు
నే నలమేలుమంగను తాను శ్రీ వేంకటేశుఁడు
మేనంటి తా నన్నుఁ గూడి మెఱయుటే మేలు.
(||pallavi||)
yĕṟigiṁchare padigi yī suddu lĕllānu
kaṟagaṟi sesidenu gayyāḽi yaṁduru
(||||)
malasi tana kĕduru māḍa lāḍuḍagaṁṭe
sĕlise manavi sĕppiṁchede melu
palumārum̐ dannum̐ jūsi pachchārugaṁṭenu
talavaṁchuga tana muṁdara nuṁḍuḍe melu
(||||)
taḍivi maṁdĕmeḽānam̐ danado navvuḍagaṁṭe
vŏḍigamai siggudoḍa nuṁḍuḍe melu
paḍim̐bĕṭṭi sārĕ sārĕ sarasa māḍuḍagaṁṭe
vuḍivoni battidoḍa nummagiluḍe melu
(||||)
ānugŏni tannu radi nalayiṁchuḍagaṁṭe
pānububai daṁḍa niṭṭe paṁḍuḍe melu
ne nalamelumaṁganu tānu śhrī veṁkaḍeśhum̐ḍu
menaṁṭi tā nannum̐ gūḍi mĕṟayuḍe melu.