(॥పల్లవి॥)
యెన్ని మారులు యిట్టె నీపనులు
ఇన్ని మాయలు నన్ను నేఁచనేఁటికిరా
(॥యెన్ని॥)
నీళ్లే నమలేవు నీలోనె సన్నల
వేళ్లే చూపేవు వెలుపలికి
పేళ్లె తప్పేవు బిరుసుగ నింతేసి
గోళ్ల రాచేవు కోపమేఁటికిరా
(॥యెన్ని॥)
మేనె దాఁచేవు మెస్తిర గొడ్డలి
నానం బెట్టేవు నయముననే
పోని తెరువుల పోకులఁ బోయేవు
కానిరా యేటివంకలు తిద్దవశమా
(॥యెన్ని॥)
చేరి కపటాలె చేసేవు యిఁకనైనా
సారెం బరువులు చాలించరా
ధీరుండవుగాన తిరువేంకటపతి
కూరి మెఱిఁగి నన్నుఁ గడితి విపుడూ
(||pallavi||)
yĕnni mārulu yiṭṭĕ nībanulu
inni māyalu nannu nem̐sanem̐ṭigirā
(||yĕnni||)
nīḽle namalevu nīlonĕ sannala
veḽle sūbevu vĕlubaligi
peḽlĕ tappevu birusuga niṁtesi
goḽla rāsevu kobamem̐ṭigirā
(||yĕnni||)
menĕ dām̐sevu mĕstira gŏḍḍali
nānaṁ bĕṭṭevu nayamunane
poni tĕruvula pogulam̐ boyevu
kānirā yeḍivaṁkalu tiddavaśhamā
(||yĕnni||)
seri kabaḍālĕ sesevu yim̐kanainā
sārĕṁ baruvulu sāliṁcharā
dhīruṁḍavugāna tiruveṁkaḍabadi
kūri mĕṟim̐gi nannum̐ gaḍidi vibuḍū