విచార మెన్నఁడు లేదు వీరిడి జీవులకును
(॥పల్లవి॥)
విచార మెన్నఁడు లేదు వీరిడి జీవులకును
పచారించేరు బ్రదుకు బ్రహ్మనాటనుండియు
(॥విచా॥)
పొద్దువొడచుటయును పొరిఁ గూఁగుటయె కాని
అద్దుకొని మిగులఁగ నందేమి లేదు
వొద్దికఁ బుట్టుటయును వుడుగఁ జూచుటె కాని
కొద్దితోడఁ గాలమేమి గురియై నిలువదు
(॥విచా॥)
అన్నము భుజించేదియు నాఁకలి గొనేదెకాని
యెన్నికకుఁ జెప్పిచూప నేదియు లేదు
ఇన్నిటఁ దిరిగాడేది ఇంటికి వచ్చేదే కాని
పన్ని తననిలుకడ భావించ లేదు
(॥విచా॥)
జవ్వనము మోఁచేదియు సరి ముదుసేదే కాని
తవ్వి కట్టుకొనే దేది దాఁచే దేది
నవ్వుతా నలమేల్మంగనాయక శ్రీవేంకటేశ
రవ్వల నీ వేలికవు రక్షించు మిఁకను
(||pallavi||)
visāra mĕnnam̐ḍu ledu vīriḍi jīvulagunu
pasāriṁcheru bradugu brahmanāḍanuṁḍiyu
(||visā||)
pŏdduvŏḍasuḍayunu pŏrim̐ gūm̐guḍayĕ kāni
addugŏni migulam̐ga naṁdemi ledu
vŏddigam̐ buṭṭuḍayunu vuḍugam̐ jūsuḍĕ kāni
kŏddidoḍam̐ gālamemi guriyai niluvadu
(||visā||)
annamu bhujiṁchediyu nām̐kali gŏnedĕgāni
yĕnnigagum̐ jĕppisūba nediyu ledu
inniḍam̐ dirigāḍedi iṁṭigi vachchede kāni
panni tananilugaḍa bhāviṁcha ledu
(||visā||)
javvanamu mom̐sediyu sari mudusede kāni
tavvi kaṭṭugŏne dedi dām̐se dedi
navvudā nalamelmaṁganāyaga śhrīveṁkaḍeśha
ravvala nī veligavu rakṣhiṁchu mim̐kanu