వినుమా ఆపెచేతనే వింతలుగఁ గాకుచేసి
(॥పల్లవి॥)
వినుమా ఆపెచేతనే వింతలుగఁ గాకుచేసి
అనఁ బోలుదువు నీవే ఆపెతో నేఁడు
(॥విను॥)
మంతనాన నీవు నేను మాఁటలాడుకొన్న మాఁట
అంతలో నెవ్వరు చెప్పిరాపెతో నేఁడు
చెంత నీచేఁతకు నేను చేయెత్తి మొక్కిన మొక్కు
అంతరంగమెట్టు చెప్పిరాపెతో నేఁడు
(॥విను॥)
పరపు పై నిద్దరము పచ్చగా నవ్విన నవ్వు
అరసి యెవ్వరు చెప్పిరాపెతో నేఁడు
తెరలోని మనగుట్టు దిష్టముగ వివరించి
అరుదుగానెట్టు చెప్పిరాపెతో నేఁడు
(॥విను॥)
మనలోఁ గూడిన యట్టి మదన బంధములెల్ల
అనువులెవ్వరు చెప్పిరాపెతో నేఁడు
ఘనుఁడ శ్రీవెంకటేశ కలసితివప్పటిని
అనవయ్య యింకా నీవు ఆపెతో నేఁడు
(||pallavi||)
vinumā ābĕsedane viṁtalugam̐ gāgusesi
anam̐ boluduvu nīve ābĕdo nem̐ḍu
(||vinu||)
maṁtanāna nīvu nenu mām̐ṭalāḍugŏnna mām̐ṭa
aṁtalo nĕvvaru sĕppirābĕdo nem̐ḍu
sĕṁta nīsem̐tagu nenu seyĕtti mŏkkina mŏkku
aṁtaraṁgamĕṭṭu sĕppirābĕdo nem̐ḍu
(||vinu||)
parabu pai niddaramu pachchagā navvina navvu
arasi yĕvvaru sĕppirābĕdo nem̐ḍu
tĕraloni managuṭṭu diṣhṭamuga vivariṁchi
arudugānĕṭṭu sĕppirābĕdo nem̐ḍu
(||vinu||)
manalom̐ gūḍina yaṭṭi madana baṁdhamulĕlla
anuvulĕvvaru sĕppirābĕdo nem̐ḍu
ghanum̐ḍa śhrīvĕṁkaḍeśha kalasidivappaḍini
anavayya yiṁkā nīvu ābĕdo nem̐ḍu