విన్నవించవే వో రమణి విభునికి వింత లింకనేలె
(॥పల్లవి॥)
విన్నవించవే వో రమణి విభునికి వింత లింకనేలె
వున్నతిఁ దన్ను నే నేమైన నంటినా వోరుచుకొమ్మనవే
(॥నిన్న॥)
చెలులలో నన్నె చేపట్టినవాఁ డలుగనేఁ టికినే
వలచి తానాకు నిచ్చినబాసలు వాకిటనె పోయనా
తలఁచి తలఁచి తాపాన నే నిట్టె తలఁకుచు నుండఁగా
కలయఁ దా రాక యెడమాఁటలనె కాఁకరేఁచ నేలె
(॥నిన్న॥)
యెప్పుడు నావద్దఁ బాయనివాడు నేఁ డేమిటికిఁ బోయనే
తప్పెనో నామీఁది మోహము తనకు తామసించ నేలె
ముప్పిరిగొన్నట్టి జవ్వనము నే మోవలేకవుండఁగా
యిప్పుడెవిచ్చేసి నన్నుఁ గలయక యేమిటికున్నాఁడె
(॥నిన్న॥)
యెక్కుడుమాఁట దన్నాడని నాతోడనేఁటికిఁ గోపించెనే
వొక్కటై నే నెంతమీరి నవ్వినా నూరకుండేవాఁడు
చక్కని శ్రీవెంకటనాథుఁడు నన్ను సరవితోఁ గూడెనే
మక్కువ న న్నింక దిగవిడువక మన్నించు మనవె
(||pallavi||)
vinnaviṁchave vo ramaṇi vibhunigi viṁta liṁkanelĕ
vunnadim̐ dannu ne nemaina naṁṭinā vorusugŏmmanave
(||ninna||)
sĕlulalo nannĕ sebaṭṭinavām̐ ḍaluganem̐ ṭigine
valasi tānāgu nichchinabāsalu vāgiḍanĕ poyanā
talam̐si talam̐si tābāna ne niṭṭĕ talam̐kusu nuṁḍam̐gā
kalayam̐ dā rāga yĕḍamām̐ṭalanĕ kām̐karem̐sa nelĕ
(||ninna||)
yĕppuḍu nāvaddam̐ bāyanivāḍu nem̐ ḍemiḍigim̐ boyane
tappĕno nāmīm̐di mohamu tanagu tāmasiṁcha nelĕ
muppirigŏnnaṭṭi javvanamu ne movalegavuṁḍam̐gā
yippuḍĕvichchesi nannum̐ galayaga yemiḍigunnām̐ḍĕ
(||ninna||)
yĕkkuḍumām̐ṭa dannāḍani nādoḍanem̐ṭigim̐ gobiṁchĕne
vŏkkaḍai ne nĕṁtamīri navvinā nūraguṁḍevām̐ḍu
sakkani śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ḍu nannu saravidom̐ gūḍĕne
makkuva na nniṁka digaviḍuvaga manniṁchu manavĕ