(॥పల్లవి॥)
వింతవారైతే నిన్ను వెంగెమాడరా
జంతఁ గాఁ గనక నీతో సాదనై వుందాన
(॥వింత॥)
మచ్చిక నీతరితీపుమాటలు మరిగికదా
యిచ్చకములాడుకొంటా యిట్లుందాన
వచ్చి వచ్చి నీవలపు వలలకుఁ జిక్కికదా
కుచ్చి నీచేఁతలు మెచ్చుకొంటానుందాన
(॥వింత॥)
ననుపైన నీసెలవి నవ్వులాసపడి కాదా
మొనసి సారె సారెకు మొక్కుచుందాన
చొనిపి నీకడగంటిచూపులను జొక్కికదా
పనులు సేయుచు నిన్నుఁ బాయకుందాన
(॥వింత॥)
రాపుల నీకాఁగిలిరతులఁ దగిలి కదా
వోపి తములానకు చేయొగ్గుచుందాన
పై పై శ్రీ వెంకటేశ పచ్చిమోవిసోఁకి కదా
తేపలైన రతుల నీదేవినైవుందాన
(||pallavi||)
viṁtavāraide ninnu vĕṁgĕmāḍarā
jaṁtam̐ gām̐ ganaga nīdo sādanai vuṁdāna
(||viṁta||)
machchiga nīdaridībumāḍalu marigigadā
yichchagamulāḍugŏṁṭā yiṭluṁdāna
vachchi vachchi nīvalabu valalagum̐ jikkigadā
kuchchi nīsem̐talu mĕchchugŏṁṭānuṁdāna
(||viṁta||)
nanubaina nīsĕlavi navvulāsabaḍi kādā
mŏnasi sārĕ sārĕgu mŏkkusuṁdāna
sŏnibi nīgaḍagaṁṭisūbulanu jŏkkigadā
panulu seyusu ninnum̐ bāyaguṁdāna
(||viṁta||)
rābula nīgām̐giliradulam̐ dagili kadā
vobi tamulānagu seyŏggusuṁdāna
pai pai śhrī vĕṁkaḍeśha pachchimovisom̐ki kadā
tebalaina radula nīdevinaivuṁdāna