(॥పల్లవి॥)
వింతవాఁడా తానేమి వేమరుఁ జెప్పించుకొన
బంతినే తరితీపులు పచరించవలెనా
(॥వింత॥)
తనమాటే నామాట దగ్గరి రమ్మనవే
యెనసియునెడమాటలేలాడించీని
మనసుకు మనసే మరి తారుకాణగదే
చెనకి పొందులు యింకాఁ జేసి చూపవలెనా
(॥వింత॥)
అక్కడే యిక్కడ నాఅండనుండుమనవే
పెక్కుప్రియములెల్లాఁ జెప్పించఁగనేల
చొక్కమైన చూపుకు చూపులే గురిగదే
పక్కన నింకా నొడఁబరచఁగవలెనా
(॥వింత॥)
యీవలఁ దానే నేను యిప్పుడె కూడుమనవే
శ్రీ వేంకటేశుఁడేల సిగ్గువడీని
వావులకు వావులే వలపించెఁగదవే
వేవేలుగా మన్నించె వేఁడుకొనవలెనా
(||pallavi||)
viṁtavām̐ḍā tānemi vemarum̐ jĕppiṁchugŏna
baṁtine taridībulu pasariṁchavalĕnā
(||viṁta||)
tanamāḍe nāmāḍa daggari rammanave
yĕnasiyunĕḍamāḍalelāḍiṁchīni
manasugu manase mari tārugāṇagade
sĕnagi pŏṁdulu yiṁkām̐ jesi sūbavalĕnā
(||viṁta||)
akkaḍe yikkaḍa nāaṁḍanuṁḍumanave
pĕkkupriyamulĕllām̐ jĕppiṁcham̐ganela
sŏkkamaina sūbugu sūbule gurigade
pakkana niṁkā nŏḍam̐barasam̐gavalĕnā
(||viṁta||)
yīvalam̐ dāne nenu yippuḍĕ kūḍumanave
śhrī veṁkaḍeśhum̐ḍela sigguvaḍīni
vāvulagu vāvule valabiṁchĕm̐gadave
vevelugā manniṁchĕ vem̐ḍugŏnavalĕnā