(॥పల్లవి॥)
విడువుము మనసా వీరిడి చేఁతలు
తడయక శ్రీహరిఁ దలఁచవొ యిఁకను
(॥విడు॥)
నానాఁడే యెనఁబది నాలుగులక్షలు
యోనుల వెడలితి నొక్కఁడనే
ఆనిన భోగములందలివే పో
కానము యిఁకనేమి గడియించేము
(॥విడు॥)
నలుగడ నటు పదునాల్గు లోకములు
వెలయఁ జొచ్చితిని వెడలితిని
కలిగినదేదో కలుగనిదేదో
తెలియ దేమిటికిఁ దిరిగేవమో
(॥విడు॥)
భువిలోఁ జేసితి పుణ్యముఁ బాపము
కవిసి యాఫలము గైకొంటిని
యివల శ్రీవేంకటేశుఁడింతలో
తవిలి యేలఁగా ధన్యుఁడనైతి
(||pallavi||)
viḍuvumu manasā vīriḍi sem̐talu
taḍayaga śhrīharim̐ dalam̐savŏ yim̐kanu
(||viḍu||)
nānām̐ḍe yĕnam̐badi nālugulakṣhalu
yonula vĕḍalidi nŏkkam̐ḍane
ānina bhogamulaṁdalive po
kānamu yim̐kanemi gaḍiyiṁchemu
(||viḍu||)
nalugaḍa naḍu padunālgu logamulu
vĕlayam̐ jŏchchidini vĕḍalidini
kaliginadedo kaluganidedo
tĕliya demiḍigim̐ dirigevamo
(||viḍu||)
bhuvilom̐ jesidi puṇyamum̐ bābamu
kavisi yāphalamu gaigŏṁṭini
yivala śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍiṁtalo
tavili yelam̐gā dhanyum̐ḍanaidi