(॥పల్లవి॥)
వెఱ్ఱి దెలిసి రోఁకలి వెసఁ జుట్టుకొన్నట్టు
యిఱ్ఱి దీముభోగముల నెనసేము
(॥వెఱ్ఱి॥)
మురికిదేహము మోచి మూలల సిగ్గుపడక
పొరిఁ బరిమళములు పూసేము
పరగ పునుకతల పావనము సేసేమంటా
నిరతితోడ దినము నీట ముంచేము
(॥వెఱ్ఱి॥)
పుక్కట పంచేంద్రియపు పుట్టు వుట్టి యందరిలో
మొక్కించుక దొరలమై మురిసేము
అక్కర నజ్ఞానమనే అంధకారమున నుండి
దిక్కుల నెదిరివారిఁ దెలిపేము
(॥వెఱ్ఱి॥)
దినసంసారమే మాకు దేవుఁడని కొలుచుక
వెనుకొని ఘనము క్తి వెదకేము
యెనలేక శ్రీవేంకటేశ మమ్ముఁ గావఁగాను
తనిసి తొల్లిటిపాటు దలఁచేము
(||pallavi||)
vĕṭri dĕlisi rom̐kali vĕsam̐ juṭṭugŏnnaṭṭu
yiṭri dīmubhogamula nĕnasemu
(||vĕṭri||)
murigidehamu mosi mūlala siggubaḍaga
pŏrim̐ barimaḽamulu pūsemu
paraga punugadala pāvanamu sesemaṁṭā
niradidoḍa dinamu nīḍa muṁchemu
(||vĕṭri||)
pukkaḍa paṁcheṁdriyabu puṭṭu vuṭṭi yaṁdarilo
mŏkkiṁchuga dŏralamai murisemu
akkara najñānamane aṁdhagāramuna nuṁḍi
dikkula nĕdirivārim̐ dĕlibemu
(||vĕṭri||)
dinasaṁsārame māgu devum̐ḍani kŏlusuga
vĕnugŏni ghanamu kti vĕdagemu
yĕnalega śhrīveṁkaḍeśha mammum̐ gāvam̐gānu
tanisi tŏlliḍibāḍu dalam̐semu