వెనకేదో ముందరేదో వెఱ్ఱి నేను నా
(॥పల్లవి॥)
వెనకేదో ముందరేదో వెఱ్ఱి నేను నా-
మనసు మరులు దేర మందేదొకో
(॥వెన॥)
చేరి మీఁదటిజన్మము సిరులకు నోమేఁ గాని
యే రూపై పుట్టుదునో యెఱఁగ నేను
కోరి నిద్రించఁ బరచుకొన నుద్యోగింతుఁ గాని
సారె లేతునో లేవనో జాడ దెలియ నేను
(॥వెన॥)
తెల్లవారినప్పుడెల్లా తెలిసితిననేఁ గాని
కల్లయేదో నిజమేదో కాన నేను
వల్ల చూచి కామినుల వలపించేఁ గాని
మొల్లమై నామేను ముదిసిన దెరఁగ
(॥వెన॥)
పాపాలు చేసి మఱచి బ్రదుకుచున్నాఁడఁ గాని
వైపుగఁ జిత్రగుప్తుడు వ్రాయు టెఱఁగ
యేపున శ్రీవేంకటేశు నెక్కడో వెతకేఁ గాని
నాపాలిదైవమని నన్నుఁ గాచు టెఱఁగ
(||pallavi||)
vĕnagedo muṁdaredo vĕṭri nenu nā-
manasu marulu dera maṁdedŏgo
(||vĕna||)
seri mīm̐daḍijanmamu sirulagu nomem̐ gāni
ye rūbai puṭṭuduno yĕṟam̐ga nenu
kori nidriṁcham̐ barasugŏna nudyogiṁtum̐ gāni
sārĕ leduno levano jāḍa dĕliya nenu
(||vĕna||)
tĕllavārinappuḍĕllā tĕlisidinanem̐ gāni
kallayedo nijamedo kāna nenu
valla sūsi kāminula valabiṁchem̐ gāni
mŏllamai nāmenu mudisina dĕram̐ga
(||vĕna||)
pābālu sesi maṟasi bradugusunnām̐ḍam̐ gāni
vaibugam̐ jitraguptuḍu vrāyu ṭĕṟam̐ga
yebuna śhrīveṁkaḍeśhu nĕkkaḍo vĕdagem̐ gāni
nābālidaivamani nannum̐ gāsu ṭĕṟam̐ga