వెదకనేఁటికి నేయి వెన్న చేతఁ బట్టుకొని
(॥పల్లవి॥)
వెదకనేఁటికి నేయి వెన్న చేతఁ బట్టుకొని
మొదలఁ గలిగితేనే ముందరాఁ గలుగుట
(॥వెద॥)
తన పూర్వభావము తలఁచి మరవకుంటే
పనివడి తనపుణ్యఫల మబ్బుట
మనవార్తి నానాఁటిమాయ చూపెట్టకుండితే
జనించిన తనకు విజ్ఞానసిద్ధి యగుట
(॥వెద॥)
పుట్టినయప్పటి తనభోగముఁ దలఁచుకొంటే
కొట్టఁగొన తనకోర్కి కొనసాగుట
నట్టనడిమి జగమునటనఁ దెలుసుకొంటే
గుట్టుతోడి గురుబోధ గురుతు చేచిక్కుట
(॥వెద॥)
జీవకళ నంటినట్టి చిక్కు విదిలించుకొంటే
దేవుఁడు తనచేఁ జిక్కి తిరమౌట
శ్రీవేంకటేశుఁ డీతనిఁ జేరి శరణంటేను
ఆవల నీవలఁ దాను అన్నిటా గెలుచుట
(||pallavi||)
vĕdaganem̐ṭigi neyi vĕnna sedam̐ baṭṭugŏni
mŏdalam̐ galigidene muṁdarām̐ galuguḍa
(||vĕda||)
tana pūrvabhāvamu talam̐si maravaguṁṭe
panivaḍi tanabuṇyaphala mabbuḍa
manavārdi nānām̐ṭimāya sūbĕṭṭaguṁḍide
janiṁchina tanagu vijñānasiddhi yaguḍa
(||vĕda||)
puṭṭinayappaḍi tanabhogamum̐ dalam̐sugŏṁṭe
kŏṭṭam̐gŏna tanagorgi kŏnasāguḍa
naṭṭanaḍimi jagamunaḍanam̐ dĕlusugŏṁṭe
guṭṭudoḍi gurubodha gurudu sesikkuḍa
(||vĕda||)
jīvagaḽa naṁṭinaṭṭi sikku vidiliṁchugŏṁṭe
devum̐ḍu tanasem̐ jikki tiramauḍa
śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍīdanim̐ jeri śharaṇaṁṭenu
āvala nīvalam̐ dānu anniḍā gĕlusuḍa