(॥పల్లవి॥)
వరుసకు మాపటంత వచ్చేఁ గాని
గెరసు దాఁటకువోయి కేశవరాయ
(॥వరు॥)
చేసన్న చాలదా చెట్టవట్టి తియ్యనేల
ఆసల నెదురుచూచే ఆఁటదానికి
రాసీఁ గుచములవి రాయడిఁబెట్టుకువోయి
సేసకొప్పగంటుజారెఁ జెన్నరాయా
(॥వరు॥)
పదమంట చాలదా బలిమిసేయఁగనేల
కదియఁగఁ దమకించే కామినికిని
చెదరెఁ గస్తూరిబొట్టు చెరఁగు విడువవోయి
అదె నామై చెమరించె హరికృష్ణరాయ
(॥వరు॥)
కాఁగిలిదే చాలదా కన్నుల మొక్కఁగనే
నాఁగువారే ననుపుల ననుఁబోఁటికి
ఆఁగి కూడితివి నన్ను అలసితి రతులలో
వీఁగేవు చెప్పల్లి శ్రీవేంకటరాయా
(||pallavi||)
varusagu mābaḍaṁta vachchem̐ gāni
gĕrasu dām̐ṭaguvoyi keśhavarāya
(||varu||)
sesanna sāladā sĕṭṭavaṭṭi tiyyanela
āsala nĕdurusūse ām̐ṭadānigi
rāsīm̐ gusamulavi rāyaḍim̐bĕṭṭuguvoyi
sesagŏppagaṁṭujārĕm̐ jĕnnarāyā
(||varu||)
padamaṁṭa sāladā balimiseyam̐ganela
kadiyam̐gam̐ damagiṁche kāminigini
sĕdarĕm̐ gastūribŏṭṭu sĕram̐gu viḍuvavoyi
adĕ nāmai sĕmariṁchĕ harikṛṣhṇarāya
(||varu||)
kām̐gilide sāladā kannula mŏkkam̐gane
nām̐guvāre nanubula nanum̐bom̐ṭigi
ām̐gi kūḍidivi nannu alasidi radulalo
vīm̐gevu sĕppalli śhrīveṁkaḍarāyā