(॥పల్లవి॥)
వన్నెమాటల వలతువా నీవు నా మనసు
కన్న పెట్టఁగఁ గదా కడుబేలనైతి
(॥వన్నె॥)
పట్టుకొని నిన్నుఁ గోపముదీర చూపులనె
కట్టివేసినఁగదా గర్వమడఁగు
అట్టునిట్టును నీకు నయ్యలునసాదలును
బెట్టెకా నీచేతఁ బిరివీకులైతి
(॥వన్నె॥)
మరిగించి నిన్ను నా మనసారఁ గుచగిరుల-
చరులఁ దోసినఁ గదా చలమణఁగును
అరిది మోహమున నీ యడుగులకు మడుగులేఁ
బరచికా విరహతాపమునఁ బడవలసె
(॥వన్నె॥)
చెనకి నిన్నిట్ల నాచేయారఁ గోరికల
తనివి దీర్చినఁగదా తగులవదువు
ఘనమూర్తివైన వేంకటగిరీశ్వర నీకు-
నొనర లోనైకదా వొడలెరఁగనైతి
(||pallavi||)
vannĕmāḍala valaduvā nīvu nā manasu
kanna pĕṭṭam̐gam̐ gadā kaḍubelanaidi
(||vannĕ||)
paṭṭugŏni ninnum̐ gobamudīra sūbulanĕ
kaṭṭivesinam̐gadā garvamaḍam̐gu
aṭṭuniṭṭunu nīgu nayyalunasādalunu
bĕṭṭĕgā nīsedam̐ birivīgulaidi
(||vannĕ||)
marigiṁchi ninnu nā manasāram̐ gusagirula-
sarulam̐ dosinam̐ gadā salamaṇam̐gunu
aridi mohamuna nī yaḍugulagu maḍugulem̐
barasigā virahadābamunam̐ baḍavalasĕ
(||vannĕ||)
sĕnagi ninniṭla nāseyāram̐ gorigala
tanivi dīrsinam̐gadā tagulavaduvu
ghanamūrdivaina veṁkaḍagirīśhvara nīgu-
nŏnara lonaigadā vŏḍalĕram̐ganaidi