(॥పల్లవి॥)
వలతునందువు నాకు వడినెప్పుడును నేఁ-
డెలమి నొకచో భావ మెట్లుండె నీకు
(॥వలతు॥)
బరువైన మదనతాపంబునకు వెరవకిటు
పురవేదనలను నేఁబొరలఁగాను
సరసమున నీవచట సతులకౌఁగిటనుండి
యిరవుకొననపుడు మనసెట్టుండె నీకు
(॥వలతు॥)
వదలిన తురుముతోడ వాడువదనముతోడ
వొదిగినేనిటు చింతనుండఁ గాను
సదమదముగాఁగ నొకసతిని గౌఁగిటి రతుల-
గదియంగఁ జిత్తమేగతి నుండె నీకు
(॥వలతు॥)
జమలి మొలనూళ్ళతో జవ్వాదిమేనితో
నమరి యీరీతి నేనలరఁగాను
కొమరొందఁ గూడితివి కోనేటిరాయ నీ-
తమకమెందాఁక నెంతటినుండి నీకు
(||pallavi||)
valadunaṁduvu nāgu vaḍinĕppuḍunu nem̐-
ḍĕlami nŏgaso bhāva mĕṭluṁḍĕ nīgu
(||valadu||)
baruvaina madanadābaṁbunagu vĕravagiḍu
puravedanalanu nem̐bŏralam̐gānu
sarasamuna nīvasaḍa sadulagaum̐giḍanuṁḍi
yiravugŏnanabuḍu manasĕṭṭuṁḍĕ nīgu
(||valadu||)
vadalina turumudoḍa vāḍuvadanamudoḍa
vŏdigineniḍu siṁtanuṁḍam̐ gānu
sadamadamugām̐ga nŏgasadini gaum̐giḍi radula-
gadiyaṁgam̐ jittamegadi nuṁḍĕ nīgu
(||valadu||)
jamali mŏlanūḽḽado javvādimenido
namari yīrīdi nenalaram̐gānu
kŏmarŏṁdam̐ gūḍidivi koneḍirāya nī-
tamagamĕṁdām̐ka nĕṁtaḍinuṁḍi nīgu