(॥పల్లవి॥)
వలపేమి దాఁగునా వన్నెకాఁడ
అలవడి నీ వెంత అణఁచఁ జూచినను
(॥వల॥)
గక్కన మొక్కకుంటేను కాంత నిన్ను దీవించునా
తక్కి మాతో సిగ్గువడి దాఁచేవు గాక
చక్కఁగా నవ్వ కుండితె సరసము లాడునా
లెక్కించి మాకు వెఱచి లే దనేవు గాకా
(॥వల॥)
చెనకక నీ వుంటె చెలి పూవుల వేసునా
పొనిగి మాతో లేదని బొంకేవు గాక
గునిసి యరువకుంటె కొంగు నిన్నుఁ బట్టునా
తనివోని నీననుపు దాఁచేవు గాకా
(॥వల॥)
కన్నుసన్న సేయ కుంటె కాఁగిట నిన్నుఁ బట్టునా
అన్నిటా మాతోడుతఁ దోశాడేవు గాక
వెన్నడించి యాపెను శ్రీవెంకటనాథుఁడ కూడి
మన్నించితి నన్ను నిట్టె మండెమురాయఁడవె.
(||pallavi||)
valabemi dām̐gunā vannĕgām̐ḍa
alavaḍi nī vĕṁta aṇam̐sam̐ jūsinanu
(||vala||)
gakkana mŏkkaguṁṭenu kāṁta ninnu dīviṁchunā
takki mādo sigguvaḍi dām̐sevu gāga
sakkam̐gā navva kuṁḍidĕ sarasamu lāḍunā
lĕkkiṁchi māgu vĕṟasi le danevu gāgā
(||vala||)
sĕnagaka nī vuṁṭĕ sĕli pūvula vesunā
pŏnigi mādo ledani bŏṁkevu gāga
gunisi yaruvaguṁṭĕ kŏṁgu ninnum̐ baṭṭunā
tanivoni nīnanubu dām̐sevu gāgā
(||vala||)
kannusanna seya kuṁṭĕ kām̐giḍa ninnum̐ baṭṭunā
anniḍā mādoḍudam̐ dośhāḍevu gāga
vĕnnaḍiṁchi yābĕnu śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ḍa kūḍi
manniṁchidi nannu niṭṭĕ maṁḍĕmurāyam̐ḍavĕ.