(॥పల్లవి॥)
వల పేమి గంపఁ గమ్మవచ్చునా యెందైన
చెలులాల మా యిద్దరి చిత్తములే యెరుఁగు
(॥వల॥)
యెనయని కోపమున యేమైనా నంటిఁ గాక
మనసులో మమతలు మానఁ గలనా
ఘనమైన పొలయలుకలఁ గొసరితిఁ గాక
వినరమ్మె రమణుని వితనాడఁ గలనా
(॥వల॥)
ఆలసించి రాఁగానె అన్నియుఁ దిటితిఁ గాక
మేలుదాన వానిఁ బాసి మించఁ గలనా
ఆలరి యై తిరుగఁగ నమ్మరో దూరితిఁ గాక
బాలకి నైన వానిఁ బాసి వుండఁ గలనా
(॥వల॥)
దగ్గరని కాఁతాళాన తగుఁ దగ దంటిఁ గాక
యెగ్గువట్టి వానితప్పులెంచఁ గలనా
కగ్గు లేక శ్రీవెంకటనాథుఁడె నన్ను
అగ్గల మై కూడె వానియండ వాయఁ గలనా.
(||pallavi||)
vala pemi gaṁpam̐ gammavachchunā yĕṁdaina
sĕlulāla mā yiddari sittamule yĕrum̐gu
(||vala||)
yĕnayani kobamuna yemainā naṁṭim̐ gāga
manasulo mamadalu mānam̐ galanā
ghanamaina pŏlayalugalam̐ gŏsaridim̐ gāga
vinarammĕ ramaṇuni vidanāḍam̐ galanā
(||vala||)
ālasiṁchi rām̐gānĕ anniyum̐ diḍidim̐ gāga
meludāna vānim̐ bāsi miṁcham̐ galanā
ālari yai tirugam̐ga nammaro dūridim̐ gāga
bālagi naina vānim̐ bāsi vuṁḍam̐ galanā
(||vala||)
daggarani kām̐tāḽāna tagum̐ daga daṁṭim̐ gāga
yĕgguvaṭṭi vānidappulĕṁcham̐ galanā
kaggu lega śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ḍĕ nannu
aggala mai kūḍĕ vāniyaṁḍa vāyam̐ galanā.