వద్దనేమా నేము మాతో వర్ణించే వాకెను
(॥పల్లవి॥)
వద్దనేమా నేము మాతో వర్ణించే వాకెను
పెద్దరికమున నింత పెంచితివి చాలదా
(॥వద్ద॥)
చక్కనిదంటా నాకె చందము లేమి చెప్పేవు
గక్కన నింపైతే మెడఁగట్టుకోరాదా
నెక్కొని యాకెఁ జూచి నివ్వెరగే లయ్యేవు
అక్కరతోఁ బిలిచి మాఁటాడఁగరాదా
(॥వద్ద॥)
మాతో నాకె గుణాలేల మచ్చికఁ బచారించేవు
చేతులెత్తి మెచ్చి సంతోసించఁగరాదా
రాతిటి యాకె రతులు రచ్చ నేల వేసేవు
కాతరానఁ జిక్కి వుడుగర లియ్యరాదా
(॥వద్ద॥)
ఆకెనీవావులు యీడ నది యాల తడవేవు
చేకొని మీలో మీరే చెప్పుకోరాదా
యీకడ శ్రీవేంకటేశ యెనసితి నన్ను నేఁడు
జోకతో నేమి నవ్వేవు చోటియ్యరాదా
(||pallavi||)
vaddanemā nemu mādo varṇiṁche vāgĕnu
pĕddarigamuna niṁta pĕṁchidivi sāladā
(||vadda||)
sakkanidaṁṭā nāgĕ saṁdamu lemi sĕppevu
gakkana niṁpaide mĕḍam̐gaṭṭugorādā
nĕkkŏni yāgĕm̐ jūsi nivvĕrage layyevu
akkaradom̐ bilisi mām̐ṭāḍam̐garādā
(||vadda||)
mādo nāgĕ guṇālela machchigam̐ basāriṁchevu
sedulĕtti mĕchchi saṁtosiṁcham̐garādā
rādiḍi yāgĕ radulu rachcha nela vesevu
kādarānam̐ jikki vuḍugara liyyarādā
(||vadda||)
āgĕnīvāvulu yīḍa nadi yāla taḍavevu
segŏni mīlo mīre sĕppugorādā
yīgaḍa śhrīveṁkaḍeśha yĕnasidi nannu nem̐ḍu
jogado nemi navvevu soḍiyyarādā