వావి గాదు నీకు నాకు వద్దు వద్దు నీ
(॥పల్లవి॥)
వావి గాదు నీకు నాకు వద్దు వద్దు నీ
తోవరా వెఱుతు మన్నా దోసాలు గట్టకురా
(॥వావి॥)
చక్కనివాఁడ ననుచు సారెసారె నీవు వోరి
లెక్కలేని నొయ్యారములే చల్లేవు
తక్కుల మొన్న నామఱందలితోడ నీవు వోరి
తొక్కులాడితివి చాలు దోసాలు గట్టకురా
(॥వావి॥)
చూడకురా నా వంక సోయగపు నీవు యీ
వేడుక చిఱునగవే వెదచల్లేవు
కూడితి నాచెలిమి మక్కువ విన్న నీవు వోరి
తోడనే యింతేసి నాకు దోసాలు గట్టకురా
(॥వావి॥)
రాఁగినది నీ చిత్తము రంతుకాఁడ నీవు వోరి
మాఁగిన నా మనసు పై మచ్చు చల్లేవూ
కౌఁగిలించి నన్ను వెంకటరాయ నీవు వోరి
తఁగు మంచానకుం దీసి దోసాలు గట్టకురా!
(||pallavi||)
vāvi gādu nīgu nāgu vaddu vaddu nī
tovarā vĕṟudu mannā dosālu gaṭṭagurā
(||vāvi||)
sakkanivām̐ḍa nanusu sārĕsārĕ nīvu vori
lĕkkaleni nŏyyāramule sallevu
takkula mŏnna nāmaṟaṁdalidoḍa nīvu vori
tŏkkulāḍidivi sālu dosālu gaṭṭagurā
(||vāvi||)
sūḍagurā nā vaṁka soyagabu nīvu yī
veḍuga siṟunagave vĕdasallevu
kūḍidi nāsĕlimi makkuva vinna nīvu vori
toḍane yiṁtesi nāgu dosālu gaṭṭagurā
(||vāvi||)
rām̐ginadi nī sittamu raṁtugām̐ḍa nīvu vori
mām̐gina nā manasu pai machchu sallevū
kaum̐giliṁchi nannu vĕṁkaḍarāya nīvu vori
tam̐gu maṁchānaguṁ dīsi dosālu gaṭṭagurā!