(॥పల్లవి॥)
వాసుదేవ నీవు నెలవరివి మగుడునేల
యీసరి నీవద్దనుండే యె(నె)ట్టైనఁ జేయవయ్యా
(॥వాసు॥)
మాయదెచ్చి నాబదుకు మనుజలోకాన వేసె
కాయము సంసార వార్ధిగడ్డపై వేసె
పాయపు నాతమకము భామలవలల వేసె
చాయ నేనుండి వచ్చినడ జాడెఱఁగనయ్యా
(॥వాసు॥)
ఘనమైనయింద్రియాలు కర్మములవాత వేసె
మనసు సంసదయామనిలో వేసె
పనులెల్ల లంపటాల పయిఁ బక్కలా వేసె
కొనకెక్కె నేనె నాగురుతు గాననయ్యా
(॥వాసు॥)
అంచెల నాదినములు ఆఁకటి బారి వేసె
ముంచిన నాగుణములు మోహములు వేసె
యోంచఁగ శ్రీవేంకటేశ యెందెం దున్నాఁడనో
పొంచి నీకు శరణంటి బోధించవయ్యా
(||pallavi||)
vāsudeva nīvu nĕlavarivi maguḍunela
yīsari nīvaddanuṁḍe yĕ(nĕ)ṭṭainam̐ jeyavayyā
(||vāsu||)
māyadĕchchi nābadugu manujalogāna vesĕ
kāyamu saṁsāra vārdhigaḍḍabai vesĕ
pāyabu nādamagamu bhāmalavalala vesĕ
sāya nenuṁḍi vachchinaḍa jāḍĕṟam̐ganayyā
(||vāsu||)
ghanamainayiṁdriyālu karmamulavāda vesĕ
manasu saṁsadayāmanilo vesĕ
panulĕlla laṁpaḍāla payim̐ bakkalā vesĕ
kŏnagĕkkĕ nenĕ nāgurudu gānanayyā
(||vāsu||)
aṁchĕla nādinamulu ām̐kaḍi bāri vesĕ
muṁchina nāguṇamulu mohamulu vesĕ
yoṁcham̐ga śhrīveṁkaḍeśha yĕṁdĕṁ dunnām̐ḍano
pŏṁchi nīgu śharaṇaṁṭi bodhiṁchavayyā