ఉప్పవడము గావయ్యా ఉయ్యాలమంచముమీఁద
(॥పల్లవి॥)
ఉప్పవడము గావయ్యా ఉయ్యాలమంచముమీఁద
గొప్పగొప్ప కన్నుల గోవిందరాజా
(॥ఉప్ప॥)
పవ్వళించే వీడ వచ్చి పాయనినీయలపెల్ల
మువ్వంక మే నితోడ ముచ్చట దీఱ
నవ్వేటి శ్రీ సతి చూపు నాటిన చిత్తపుమేన
క్రువ్వనికలువదండై గోవిందరాజా
(॥ఉప్ప॥)
నిద్దరించే వీడ వచ్చి నిలుచున్నయలపెల్ల
ప్రొద్దువొద్దునకుఁ దీర భోగీంద్రుపై
యిద్దరు సతులు నీకు నేచిన తాళగతుల
గుద్దేటి పాదములతో గోవిందరాజా
(॥ఉప్ప॥)
మెండుగ మేలుకొంటివి మించిన కౌఁగిటిలోన
కొండుకపాయపుసిరి కోపించంగా
ఉండవయ్యా సుఖలీల నుడివోనిప్రియముతో
కొండలకోనేటిరాయ గోవిందరాజా
(||pallavi||)
uppavaḍamu gāvayyā uyyālamaṁchamumīm̐da
gŏppagŏppa kannula goviṁdarājā
(||uppa||)
pavvaḽiṁche vīḍa vachchi pāyaninīyalabĕlla
muvvaṁka me nidoḍa muchchaḍa dīṟa
navveḍi śhrī sadi sūbu nāḍina sittabumena
kruvvanigaluvadaṁḍai goviṁdarājā
(||uppa||)
niddariṁche vīḍa vachchi nilusunnayalabĕlla
prŏdduvŏddunagum̐ dīra bhogīṁdrubai
yiddaru sadulu nīgu nesina tāḽagadula
guddeḍi pādamulado goviṁdarājā
(||uppa||)
mĕṁḍuga melugŏṁṭivi miṁchina kaum̐giḍilona
kŏṁḍugabāyabusiri kobiṁchaṁgā
uṁḍavayyā sukhalīla nuḍivonipriyamudo
kŏṁḍalagoneḍirāya goviṁdarājā