(॥పల్లవి॥)
ఉపకారముచేయుట ఊహించుకోవద్దా
కపటము గలిగితే కాదనుట గాక
(॥ఉప॥)
చన్నులమీఁదిపయ్యద జారఁదీసీనంటాను
కన్నుల జంకించేవు కాంతుని నీవు
వున్నతపు జక్కవలు వుమ్మడిఁజిక్కివుండఁగాను
యెన్నఁగ బాయిట వేయుటెగ్గా యిది
(॥ఉప॥)
కొప్పు సంపెంగ పువ్వులు కుమ్మరించెనంటాను
అప్పుడె యాతని దూరేవౌనే నీవు
తప్పకుండా నెరితుమ్మెదలకును జిక్కకుండా
వొప్పుగాఁగ దులుపుట వుచితము గాదా
(॥ఉప॥)
మునుకొని నీపోకముడి విడిచెనంటాను
యెనసి శ్రీ వెంకటేశునేల తిట్టేవే
ఘనకరికుంభములు కట్టుగాడినుండఁగాను
కని మరఁగు దీయుట కడు నేర్పు గాదా
(||pallavi||)
ubagāramuseyuḍa ūhiṁchugovaddā
kabaḍamu galigide kādanuḍa gāga
(||uba||)
sannulamīm̐dibayyada jāram̐dīsīnaṁṭānu
kannula jaṁkiṁchevu kāṁtuni nīvu
vunnadabu jakkavalu vummaḍim̐jikkivuṁḍam̐gānu
yĕnnam̐ga bāyiḍa veyuḍĕggā yidi
(||uba||)
kŏppu saṁpĕṁga puvvulu kummariṁchĕnaṁṭānu
appuḍĕ yādani dūrevaune nīvu
tappaguṁḍā nĕridummĕdalagunu jikkaguṁḍā
vŏppugām̐ga dulubuḍa vusidamu gādā
(||uba||)
munugŏni nībogamuḍi viḍisĕnaṁṭānu
yĕnasi śhrī vĕṁkaḍeśhunela tiṭṭeve
ghanagariguṁbhamulu kaṭṭugāḍinuṁḍam̐gānu
kani maram̐gu dīyuḍa kaḍu nerbu gādā