తొల్లి యెట్టుండునో తాను తుద నెట్టుండునో తాను
(॥పల్లవి॥)
తొల్లి యెట్టుండునో తాను తుద నెట్టుండునో తాను
యిల్లిదె నట్టనడుమ నింతేసి మెరసీ
(॥తొల్లి॥)
పుట్టినప్పుడే దేహి బుద్ధులేమీ నెఱఁగఁడు
యిట్టె లోకులఁ జూచి యింత నేరిచె
ముట్టుకొన్న యింద్రియాల ముదిసి ముదిసి రాఁగా
తట్టువడి తనమేను తానే మరచె
(॥తొల్లి॥)
మనుజుఁడైనప్పుడే తా మాటలేమి నెరఁగఁడు
జనులాడుకొనఁగానె సంగడి నేర్చె
దినదినభోగాల దృష్టాంతములెల్ల
అనుభవనై(???) తన కడియాలమాయ
(॥తొల్లి॥)
తచ్చి తాఁ గలప్పుడే దైవము నెఱఁగఁడు
నిచ్చ నాచార్యునివల్ల నేఁ డెఱిఁగె
అచ్చపు శ్రీవేంకటేశుఁ డంతర్యామై యుండి
యిచ్చఁ గరుణించఁగాను యెక్కుడాయఁ దాను
(||pallavi||)
tŏlli yĕṭṭuṁḍuno tānu tuda nĕṭṭuṁḍuno tānu
yillidĕ naṭṭanaḍuma niṁtesi mĕrasī
(||tŏlli||)
puṭṭinappuḍe dehi buddhulemī nĕṟam̐gam̐ḍu
yiṭṭĕ logulam̐ jūsi yiṁta nerisĕ
muṭṭugŏnna yiṁdriyāla mudisi mudisi rām̐gā
taṭṭuvaḍi tanamenu tāne marasĕ
(||tŏlli||)
manujum̐ḍainappuḍe tā māḍalemi nĕram̐gam̐ḍu
janulāḍugŏnam̐gānĕ saṁgaḍi nersĕ
dinadinabhogāla dṛṣhṭāṁtamulĕlla
anubhavanai(???) tana kaḍiyālamāya
(||tŏlli||)
tachchi tām̐ galappuḍe daivamu nĕṟam̐gam̐ḍu
nichcha nāsāryunivalla nem̐ ḍĕṟim̐gĕ
achchabu śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍaṁtaryāmai yuṁḍi
yichcham̐ garuṇiṁcham̐gānu yĕkkuḍāyam̐ dānu