(॥పల్లవి॥)
తియ్యని మాటల దేలించేవూ
వొయ్యారపు వూటుకూరి చెన్నరాయ
(॥తియ్య॥)
పిలిచే వూరకె పిన్ననాఁటి పొందు
గలవానివలెనె యాఁకటతోడ
చలిమినె నన్నింత సందడి సరసాల
వులికించకు వూటుకూరి చెన్నరాయ
(॥తియ్య॥)
చెనకే వూరకె చేవమీరి కడు
చనవరివలెనె ముచ్చటతోడ
పెనఁగుచు నీ విట్టె ప్రియములు నెరసేవు
వునుపుఁజేతఁల వూటుకూరి చెన్నరాయ
(॥తియ్య॥)
తివిరే వూరకె దిట్టతనమునను
కవగూడే ననుచు నక్కరతోడ
నవకపు శ్రీవెంకటనాథ నన్నుఁ గూడి
తువిదలలో నూటుకూరి చెన్నరాయ.
(||pallavi||)
tiyyani māḍala deliṁchevū
vŏyyārabu vūḍugūri sĕnnarāya
(||tiyya||)
pilise vūragĕ pinnanām̐ṭi pŏṁdu
galavānivalĕnĕ yām̐kaḍadoḍa
saliminĕ nanniṁta saṁdaḍi sarasāla
vuligiṁchagu vūḍugūri sĕnnarāya
(||tiyya||)
sĕnage vūragĕ sevamīri kaḍu
sanavarivalĕnĕ muchchaḍadoḍa
pĕnam̐gusu nī viṭṭĕ priyamulu nĕrasevu
vunubum̐jedam̐la vūḍugūri sĕnnarāya
(||tiyya||)
tivire vūragĕ diṭṭadanamunanu
kavagūḍe nanusu nakkaradoḍa
navagabu śhrīvĕṁkaḍanātha nannum̐ gūḍi
tuvidalalo nūḍugūri sĕnnarāya.