(॥పల్లవి॥)
తెలిసియుఁ దెలియదు దేరిన చిత్తము
నలినాక్ష గోవింద ననుఁ గావవయ్యా
(॥తెలిసి॥)
యేఁకట నినుగొలిచి యితరుల వేఁడనేల
వేఁకపుటాసల నాలోవెలితిగాక
చీఁకటివాసినమీఁద చీఁదరగొనఁగనేల
మాఁకువంటివెడబుద్ధి మాన దిదేమయ్యా
(॥తెలిసి॥)
పొంచి నీదాసుఁడనై యల్పుల వేఁడఁబోనేల
చంచలగుణములనాజాలిగాక
అంచలఁ దెరువుకని యడవిఁబడఁగనేలా
యించుకంత యేవవుట్ట దేమిపాపమయ్యా
(॥తెలిసి॥)
మతిలో నీవుండఁగాను మాయలఁ బొరలనేలా
వెతకి తెలియని నావేఁదురుగాక
గతియై శ్రీవేంకటేశ కరుణించితివి నన్ను
తతి నాతపమనేఁడు దరిచేరెనయ్యా
(||pallavi||)
tĕlisiyum̐ dĕliyadu derina sittamu
nalinākṣha goviṁda nanum̐ gāvavayyā
(||tĕlisi||)
yem̐kaḍa ninugŏlisi yidarula vem̐ḍanela
vem̐kabuḍāsala nālovĕlidigāga
sīm̐kaḍivāsinamīm̐da sīm̐daragŏnam̐ganela
mām̐kuvaṁṭivĕḍabuddhi māna didemayyā
(||tĕlisi||)
pŏṁchi nīdāsum̐ḍanai yalbula vem̐ḍam̐bonela
saṁchalaguṇamulanājāligāga
aṁchalam̐ dĕruvugani yaḍavim̐baḍam̐ganelā
yiṁchugaṁta yevavuṭṭa demibābamayyā
(||tĕlisi||)
madilo nīvuṁḍam̐gānu māyalam̐ bŏralanelā
vĕdagi tĕliyani nāvem̐durugāga
gadiyai śhrīveṁkaḍeśha karuṇiṁchidivi nannu
tadi nādabamanem̐ḍu dariserĕnayyā