(॥పల్లవి॥)
తెలిసియు నత్యంతదీనుఁడై తన్నుఁ
దెలియఁగఁ గోరేటి తెలివే పో తెలివి
(॥తెలి॥)
వలచినసతి దన్ను వడిఁ గాలఁదన్నిన
అలరి యెట్లా నుబ్బు నటువలెనే
తలఁక కెవ్వరు గాలఁదన్నినా మతిలోన
అలుగక ముదమందునదివో తెలివి
(॥తెలి॥)
అరిది మోహపు వనిత ఆలిపైఁ దిట్టిన...
నరవిరై చొక్కినయుటవలెనే
పరులు దన్ను వెలుపల నిట్లఁ బలికిన
ఆరలేక రతిఁ జొక్కునదివో తెలివి
(॥తెలి॥)
తనివోక ప్రియకాంత తమ్ములపురస మాన....
ననయమును నటు గోరునటువలెనే
తనర వేంకటపతిదాసుల ప్రసాదంబు
ఆనిశము ను గొనఁగోరునదివో తెలివి
(||pallavi||)
tĕlisiyu natyaṁtadīnum̐ḍai tannum̐
dĕliyam̐gam̐ goreḍi tĕlive po tĕlivi
(||tĕli||)
valasinasadi dannu vaḍim̐ gālam̐dannina
alari yĕṭlā nubbu naḍuvalĕne
talam̐ka kĕvvaru gālam̐danninā madilona
alugaga mudamaṁdunadivo tĕlivi
(||tĕli||)
aridi mohabu vanida ālibaim̐ diṭṭina...
naravirai sŏkkinayuḍavalĕne
parulu dannu vĕlubala niṭlam̐ baligina
āralega radim̐ jŏkkunadivo tĕlivi
(||tĕli||)
tanivoga priyagāṁta tammulaburasa māna....
nanayamunu naḍu gorunaḍuvalĕne
tanara veṁkaḍabadidāsula prasādaṁbu
āniśhamu nu gŏnam̐gorunadivo tĕlivi