తెలిసినవారి కింతా దేవుఁడై యుండు
(॥పల్లవి॥)
తెలిసినవారి కింతా దేవుఁడై యుండు
కలఁడన్నచోట హరి గలఁ డటుగాన
(॥తెలి॥)
అందునిందుఁ బోయి శ్రీహరిని వెదకనేల
బొందితోడి రూపులెల్లాఁ బొరి నతఁడే
కొందరిలోనుండి ఇచ్చుఁ గోరినట్టి యీవులెల్ల
కొందరిలో మాటలాడుఁ గొందరిలో నగును
(॥తెలి॥)
లోన వెలిఁ జూచి పరలోకము వెదకనేల
యేనెలవైన వైకుంఠ మెదుట నదె
పూని వొకచోట నెండ పొడచూపు నక్కడనే
నానిన వెన్నెల గాసు నానారీతులౌను
(॥తెలి॥)
చొక్కిచొక్కి యానందసుఖము వెదకనేల
మక్కువఁ దా శాంతుఁడైతే మతిలో నదె
యెక్కువతో శ్రీవేంకటేశ్వరు దాఁసుడ నైతి
వొక్కఁడే మాకిన్నిటికిఁ నొడయఁడై నిలిచె
(||pallavi||)
tĕlisinavāri kiṁtā devum̐ḍai yuṁḍu
kalam̐ḍannasoḍa hari galam̐ ḍaḍugāna
(||tĕli||)
aṁduniṁdum̐ boyi śhrīharini vĕdaganela
bŏṁdidoḍi rūbulĕllām̐ bŏri nadam̐ḍe
kŏṁdarilonuṁḍi ichchum̐ gorinaṭṭi yīvulĕlla
kŏṁdarilo māḍalāḍum̐ gŏṁdarilo nagunu
(||tĕli||)
lona vĕlim̐ jūsi paralogamu vĕdaganela
yenĕlavaina vaiguṁṭha mĕduḍa nadĕ
pūni vŏgasoḍa nĕṁḍa pŏḍasūbu nakkaḍane
nānina vĕnnĕla gāsu nānārīdulaunu
(||tĕli||)
sŏkkisŏkki yānaṁdasukhamu vĕdaganela
makkuvam̐ dā śhāṁtum̐ḍaide madilo nadĕ
yĕkkuvado śhrīveṁkaḍeśhvaru dām̐suḍa naidi
vŏkkam̐ḍe māginniḍigim̐ nŏḍayam̐ḍai nilisĕ