తెలిసినవాఁడవు ధీరుఁడవిన్నిటా నీవు
(॥పల్లవి॥)
తెలిసినవాఁడవు ధీరుఁడవిన్నిటా నీవు
చలము సాదింతురా సతులతో నీవు
(॥తెలిసి॥)
అప్పటి మానవు మాటలాపెతో నీవు
కప్పురమిచ్చినమీఁద గలదా వాదు
చెప్పరాని తిట్టుదిట్టి చేయెత్తి మొక్కితేను
వొప్పుగొనవద్దా మఱి వొరట్లేమిటికి
(॥తెలిసి॥)
తలవంచుకున్నాఁడవు తరుణియెదుట నీవు
సెలవి నవ్వినమీఁద సేతురా యింత
కలువపువ్వులవేసి కౌఁగలించుకొంటేను
అలుకదీరఁగవద్దా ఆనలు మరేఁటికి
(॥తెలిసి॥)
బింకములు నెఱుపేవు ప్రియురాలి యెదుటను
సంకెలు దీర్చినమీఁద చలమేఁటికి
అంకెల శ్రీవేంకటేశ ఆలయించి నిన్నుఁగూడె
మంకులు మానఁగవద్దా మదము మరేటికి
(||pallavi||)
tĕlisinavām̐ḍavu dhīrum̐ḍavinniḍā nīvu
salamu sādiṁturā sadulado nīvu
(||tĕlisi||)
appaḍi mānavu māḍalābĕdo nīvu
kappuramichchinamīm̐da galadā vādu
sĕpparāni tiṭṭudiṭṭi seyĕtti mŏkkidenu
vŏppugŏnavaddā maṟi vŏraṭlemiḍigi
(||tĕlisi||)
talavaṁchugunnām̐ḍavu taruṇiyĕduḍa nīvu
sĕlavi navvinamīm̐da sedurā yiṁta
kaluvabuvvulavesi kaum̐galiṁchugŏṁṭenu
alugadīram̐gavaddā ānalu marem̐ṭigi
(||tĕlisi||)
biṁkamulu nĕṟubevu priyurāli yĕduḍanu
saṁkĕlu dīrsinamīm̐da salamem̐ṭigi
aṁkĕla śhrīveṁkaḍeśha ālayiṁchi ninnum̐gūḍĕ
maṁkulu mānam̐gavaddā madamu mareḍigi