తెలిసితి నిపుడు నీ తెరఁగెల్లాను
(॥పల్లవి॥)
తెలిసితి నిపుడు నీ తెరఁగెల్లాను
నిలుకడతో నన్నునిట్టె మన్నించవయ్యా
(॥తెలిసి॥)
మనసొక్కచోఁ బెట్టి మాటలాడఁబోతేను
పెనఁగులు వడుఁగాని బెంబడిరాదు
ననుచనిచోటను నంటుసేయఁ దలఁచితే
అనుమానమె కాని అమరికరాదు
(॥తెలిసి॥)
చేతులొకతెపైఁ జాఁచి సెలవుల నవ్వితేను
కాతరమై తోఁచుఁగాని కాంక్షదీరదు
యేతరితనాలకు యెన్నియీవులిచ్చినాను
నీతులెన్నుదురు గాని నిజమని నమ్మరు
(॥తెలిసి॥)
దిక్కులాలించుకొంటా బత్తితోఁ గాఁగిలించితేను
తక్కులందురుగాని తగులనరు
యిక్కడ శ్రీ వేంకటేశ యేలితివి నన్నునేఁడు
మక్కువలు నిండుఁగాని మరివేరుగాదు
(||pallavi||)
tĕlisidi nibuḍu nī tĕram̐gĕllānu
nilugaḍado nannuniṭṭĕ manniṁchavayyā
(||tĕlisi||)
manasŏkkasom̐ bĕṭṭi māḍalāḍam̐bodenu
pĕnam̐gulu vaḍum̐gāni bĕṁbaḍirādu
nanusanisoḍanu naṁṭuseyam̐ dalam̐side
anumānamĕ kāni amarigarādu
(||tĕlisi||)
sedulŏgadĕbaim̐ jām̐si sĕlavula navvidenu
kādaramai tom̐sum̐gāni kāṁkṣhadīradu
yedaridanālagu yĕnniyīvulichchinānu
nīdulĕnnuduru gāni nijamani nammaru
(||tĕlisi||)
dikkulāliṁchugŏṁṭā battidom̐ gām̐giliṁchidenu
takkulaṁdurugāni tagulanaru
yikkaḍa śhrī veṁkaḍeśha yelidivi nannunem̐ḍu
makkuvalu niṁḍum̐gāni mariverugādu