(॥పల్లవి॥)
తెలిసితి మిన్నాళ్ళకు దేవరగుట్టు
వెలుపల లోపల వెలసితి వింతటా
(॥తెలిసి॥)
కాయము వొక్కతెమీఁద కనుచూపొక్క తెపై
ఆయనాయనెంత నీకు ఆసోదము
యేయెడఁ జూచిన నీవు యిరుమొనసూదివై
చాయలకు నాలుగుహస్తములు ధరించితి
(॥తెలిసి॥)
వుండేది వొక్కతెయింట పండేది వొక్కతెవద్ద
రండును నడుపేవు నీ రాజమున
పండును గాయయునైన బలుపుల్లదొరవై
యెండ నీడ కన్నులను యెలయించేవిపుడు
(॥తెలిసి॥)
వురమున మహలక్ష్మీ వుర్విని వీఁపున మోవి
సిరుల మించేవు నేఁడు శ్రీవేంకటేశ
తొరలించి వలపుగుదులు గుచ్చినవాఁడవై
పరమున నిహమునఁ బాయవు నీవిపుడు
(||pallavi||)
tĕlisidi minnāḽḽagu devaraguṭṭu
vĕlubala lobala vĕlasidi viṁtaḍā
(||tĕlisi||)
kāyamu vŏkkadĕmīm̐da kanusūbŏkka tĕbai
āyanāyanĕṁta nīgu āsodamu
yeyĕḍam̐ jūsina nīvu yirumŏnasūdivai
sāyalagu nāluguhastamulu dhariṁchidi
(||tĕlisi||)
vuṁḍedi vŏkkadĕyiṁṭa paṁḍedi vŏkkadĕvadda
raṁḍunu naḍubevu nī rājamuna
paṁḍunu gāyayunaina balubulladŏravai
yĕṁḍa nīḍa kannulanu yĕlayiṁchevibuḍu
(||tĕlisi||)
vuramuna mahalakṣhmī vurvini vīm̐puna movi
sirula miṁchevu nem̐ḍu śhrīveṁkaḍeśha
tŏraliṁchi valabugudulu guchchinavām̐ḍavai
paramuna nihamunam̐ bāyavu nīvibuḍu