తేటతెల్లమి మాఁటలఁ దెలియనాడఁ గదరా
(॥పల్లవి॥)
తేటతెల్లమి మాఁటలఁ దెలియనాడఁ గదరా
మాటి మాటి కింత యేల మరఁగు లాడేవు
(॥తేట॥)
కన్నుల నవ్వుల నేల గయ్యాళించేవు నేము
నిన్ను వంటి వొరపులే నేరుతుమా
సన్నలా చాయలా నేల సాధించేవు వో
వెన్నుఁడా నే మింతేసి వెర వెఱుఁగుదుమా
(॥తేట॥)
తక్కరిమాఁటల జాణతన మాడేవు నేము
చక్కఁగా నీవలె నంత చదివితిమా
మిక్కిలి వాఁడిగోళ్లు మీఁదఁ జిమ్మేవు నేము
కక్కసపు జేఁతలకు కరఁగ నేరుతుమా
(॥తేట॥)
నిబ్బరపు గాఁగిటను నించే వేమిరా నేము
అబ్బురంపు నిన్ను నౌఁ గా దనఁ గలమా
గబ్బివై కూడితి శ్రీవెంకటనాథుఁడా నేము
వొబ్బిడి నింత సేసితే వొద్దనఁగఁ గలమా
(||pallavi||)
teḍadĕllami mām̐ṭalam̐ dĕliyanāḍam̐ gadarā
māḍi māḍi kiṁta yela maram̐gu lāḍevu
(||teḍa||)
kannula navvula nela gayyāḽiṁchevu nemu
ninnu vaṁṭi vŏrabule nerudumā
sannalā sāyalā nela sādhiṁchevu vo
vĕnnum̐ḍā ne miṁtesi vĕra vĕṟum̐gudumā
(||teḍa||)
takkarimām̐ṭala jāṇadana māḍevu nemu
sakkam̐gā nīvalĕ naṁta sadividimā
mikkili vām̐ḍigoḽlu mīm̐dam̐ jimmevu nemu
kakkasabu jem̐talagu karam̐ga nerudumā
(||teḍa||)
nibbarabu gām̐giḍanu niṁche vemirā nemu
abburaṁpu ninnu naum̐ gā danam̐ galamā
gabbivai kūḍidi śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ḍā nemu
vŏbbiḍi niṁta seside vŏddanam̐gam̐ galamā