(॥పల్లవి॥)
తరుణి యిందుకే తలవంచె
సరసము లెటువలె జరపితివో
(॥తరు॥)
పంతము లాడుచుఁ బరతెంచిన చెలి
చెంతల నినుఁ గని సిగ్గువడె
మంతు కెక్కి కనుమరఁగులలోనె
యెంత సేసితివో యే మంటివో
(॥తరు॥)
జంకెల బొమ్మల జరసే నని సతి
అంకెల నినుఁ గని అరమఱచె
సంకెలేని నీ చాయలలోనె
వుంకువ నీ వెట్లుండితివో
(॥తరు॥)
అటు నినుఁ గలయుచు నలమేలుమంగ
నటనల నినుఁ గని నవ్వె నదే
చిటిపొటి రతులను శ్రీవెంకటేశ్వర
యెటువలె నొకటయి యెనసితివో
(||pallavi||)
taruṇi yiṁduge talavaṁchĕ
sarasamu lĕḍuvalĕ jarabidivo
(||taru||)
paṁtamu lāḍusum̐ baradĕṁchina sĕli
sĕṁtala ninum̐ gani sigguvaḍĕ
maṁtu kĕkki kanumaram̐gulalonĕ
yĕṁta sesidivo ye maṁṭivo
(||taru||)
jaṁkĕla bŏmmala jarase nani sadi
aṁkĕla ninum̐ gani aramaṟasĕ
saṁkĕleni nī sāyalalonĕ
vuṁkuva nī vĕṭluṁḍidivo
(||taru||)
aḍu ninum̐ galayusu nalamelumaṁga
naḍanala ninum̐ gani navvĕ nade
siḍibŏḍi radulanu śhrīvĕṁkaḍeśhvara
yĕḍuvalĕ nŏgaḍayi yĕnasidivo