తరుణి నీ యలుక కెంతటిదింతినీ వేళఁ
(॥పల్లవి॥)
తరుణి నీ యలుక కెంతటిదింతినీ వేళఁ
గరుణించఁ గదర వేంకటశైలనాథా
(॥తరుణి॥)
ఒకమారు సంసారమొల్లఁ బొమ్మని తలఁచు
ఒకమారు విధిసేఁతలూహించి పొగడు
ఒకమారు తనుఁజూచి వూరకే తలవూఁచు-
నొకమారు హర్షమున నొంది మే మఱచు
(॥తరుణి॥)
నిన్నుఁ జూచి వొకమారు నిలువెల్లఁ బులకించు
తన్నుఁ జూచి వొకమారు తలపోసి నగును
కన్ను దెరచి నినుఁజూచి కడు సిగ్గువడి నిలిచి
యిన్నియునుఁ దలపోసి యింతలో మఱచు
(॥తరుణి॥)
వదలైన మొలనూలు గడియించు నొకమారు
చెదరిన కురులెల్లఁ జెరుగునొకమారు
అదనెరిఁగి తిరువేంకటాదీశ పొందితివి
చదురుఁడవు నినుఁ బాయఁజాలదొక మారు
(||pallavi||)
taruṇi nī yaluga kĕṁtaḍidiṁtinī veḽam̐
garuṇiṁcham̐ gadara veṁkaḍaśhailanāthā
(||taruṇi||)
ŏgamāru saṁsāramŏllam̐ bŏmmani talam̐su
ŏgamāru vidhisem̐talūhiṁchi pŏgaḍu
ŏgamāru tanum̐jūsi vūrage talavūm̐su-
nŏgamāru harṣhamuna nŏṁdi me maṟasu
(||taruṇi||)
ninnum̐ jūsi vŏgamāru niluvĕllam̐ bulagiṁchu
tannum̐ jūsi vŏgamāru talabosi nagunu
kannu dĕrasi ninum̐jūsi kaḍu sigguvaḍi nilisi
yinniyunum̐ dalabosi yiṁtalo maṟasu
(||taruṇi||)
vadalaina mŏlanūlu gaḍiyiṁchu nŏgamāru
sĕdarina kurulĕllam̐ jĕrugunŏgamāru
adanĕrim̐gi tiruveṁkaḍādīśha pŏṁdidivi
sadurum̐ḍavu ninum̐ bāyam̐jāladŏga māru