(॥పల్లవి॥)
తప్పఁ దోయవే దైవశిఖామణి
యిప్పుడు నీకృప నెనసితి నేను
(॥తప్పఁ॥)
అనలముఁ బొడగని యటునిటు మిడుతలు
కినిసి యందు మగ్గినయట్లు
అనువగువిజ్ఞాన మాత్మ వెలుఁగఁగ
మొనసి యింద్రియములు మూఁగీ నాకు
(॥తప్పఁ॥)
అఱిముఱిఁ గమలము లటు వికసించిన
మెఱసి తుమ్మిదలు మించుగతి
తఱి నాహృదయము తగవికసించిన
తఱమీ నజ్ఞానతమ మది నాకు
(॥తప్పఁ॥)
యీరీతి శ్రీవేంకటేశ్వర యిన్నియు
నూరకే యుండఁగా నొదిఁగియుండె
నేరిచి నీభక్తి నిలుపఁగ మదిలో
చేర గతిలేక చిమిడీ నదివో
(||pallavi||)
tappam̐ doyave daivaśhikhāmaṇi
yippuḍu nīkṛpa nĕnasidi nenu
(||tappam̐||)
analamum̐ bŏḍagani yaḍuniḍu miḍudalu
kinisi yaṁdu magginayaṭlu
anuvaguvijñāna mātma vĕlum̐gam̐ga
mŏnasi yiṁdriyamulu mūm̐gī nāgu
(||tappam̐||)
aṟimuṟim̐ gamalamu laḍu vigasiṁchina
mĕṟasi tummidalu miṁchugadi
taṟi nāhṛdayamu tagavigasiṁchina
taṟamī najñānadama madi nāgu
(||tappam̐||)
yīrīdi śhrīveṁkaḍeśhvara yinniyu
nūrage yuṁḍam̐gā nŏdim̐giyuṁḍĕ
nerisi nībhakti nilubam̐ga madilo
sera gadilega simiḍī nadivo