(॥పల్లవి॥)
తనువెల్లఁ గోమలము తలఁపు వెగ్గలమాయ
వనితభాగ్యము గంటివా తరుణి
(॥తను॥)
పోఁకలంతేసి ముత్యముల కంటసరులవి
వేఁకపు గుబ్బలమీఁద వేఁగుఁగాక మానునా
కాఁకల నడుము చిక్కెఁగదె గోరుచుట్టుపై
రోఁకటిపోటాయనమ్మరో తరుణి
(॥తను॥)
ముమ్మడించినట్టి పెద్దమొగపుల మొలనూలు
యిమ్మైన పిరుఁదుమీఁద నింతభారమేఁటికే
బొమ్మరపోయెడి నవ్వులఁ బూఁటకూటిమీఁదఁ
దమ్మ వుమియఁగాదా తరుణి
(॥తను॥)
సరసరూపవిలాసముల నింతికి నెందు
తిరువేంకటాచలాదిపుఁడెట్ల నిచ్చెనే
అరిదిబంగారునకు నపురూపమగుమణి
దొరకినట్లాయఁగాదో తరుణి
(||pallavi||)
tanuvĕllam̐ gomalamu talam̐pu vĕggalamāya
vanidabhāgyamu gaṁṭivā taruṇi
(||tanu||)
pom̐kalaṁtesi mutyamula kaṁṭasarulavi
vem̐kabu gubbalamīm̐da vem̐gum̐gāga mānunā
kām̐kala naḍumu sikkĕm̐gadĕ gorusuṭṭubai
rom̐kaḍiboḍāyanammaro taruṇi
(||tanu||)
mummaḍiṁchinaṭṭi pĕddamŏgabula mŏlanūlu
yimmaina pirum̐dumīm̐da niṁtabhāramem̐ṭige
bŏmmaraboyĕḍi navvulam̐ būm̐ṭagūḍimīm̐dam̐
damma vumiyam̐gādā taruṇi
(||tanu||)
sarasarūbavilāsamula niṁtigi nĕṁdu
tiruveṁkaḍāsalādibum̐ḍĕṭla nichchĕne
aridibaṁgārunagu naburūbamagumaṇi
dŏraginaṭlāyam̐gādo taruṇi