తనుఁ దా నేమఱక దైవము మఱవకుంటే
(॥పల్లవి॥)
తనుఁ దా నేమఱక దైవము మఱవకుంటే
మనసులోనే కలుగు మహామహిమ
(॥తనుఁ॥)
కనురెప్ప మూసితేనే కడ దాఁగె జగమెల్ల
కనుదెరచినంతనే కలిగెఁ దాను
ననిచివుండుట లేదు నమ్మకపోవుట లేదు
తనతోడిదే యిన్నిఁ దాఁ గలితేఁ గలవు
(॥తనుఁ॥)
కడుపు నిండినంతనే కైపాయ రుచులెల్లా
బెడిదపు టాఁకలైతేఁ బ్రియమాయను
యెడనెడఁ జేఁదు గాదు యింతలోనే తీపు గాదు
వొడలితోడివే యివి వుండినట్టే వుండును
(॥తనుఁ॥)
అద్దములోఁ దననీడ అంతటా మెరసినట్లు
పొద్దువొద్దు తనతోనే భోగాలెల్లా
అద్దిన శ్రీవేంకటేశుఁ డంతరాత్మయైనవాఁడు
కొద్ది లేదాతనిమాయ కొనసాగుచుండును
(||pallavi||)
tanum̐ dā nemaṟaga daivamu maṟavaguṁṭe
manasulone kalugu mahāmahima
(||tanum̐||)
kanurĕppa mūsidene kaḍa dām̐gĕ jagamĕlla
kanudĕrasinaṁtane kaligĕm̐ dānu
nanisivuṁḍuḍa ledu nammagabovuḍa ledu
tanadoḍide yinnim̐ dām̐ galidem̐ galavu
(||tanum̐||)
kaḍubu niṁḍinaṁtane kaibāya rusulĕllā
bĕḍidabu ṭām̐kalaidem̐ briyamāyanu
yĕḍanĕḍam̐ jem̐du gādu yiṁtalone tību gādu
vŏḍalidoḍive yivi vuṁḍinaṭṭe vuṁḍunu
(||tanum̐||)
addamulom̐ dananīḍa aṁtaḍā mĕrasinaṭlu
pŏdduvŏddu tanadone bhogālĕllā
addina śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍaṁtarātmayainavām̐ḍu
kŏddi ledādanimāya kŏnasāgusuṁḍunu