(॥పల్లవి॥)
తనకు నే విన్నవించేదాననా చెలులాల
కనుఁగొంటే నాకుఁ దన కరుణే కలది
(॥తనకు॥)
మనసులెనసితేను మంతనాలు సైకమౌను
కనుచూపులింపులైతే కలుగు రతి
చెనకులియ్యకోలైతే చేఁతలెల్లా సమ్మతౌను
పెనఁగితే వలపులు పిప్పిగట్టునే
(॥తనకు॥)
సమ్మతించి వూఁకొంటే చవులౌను కతలెల్లా
కుమ్మరించితే ప్రియాలు కొనసాగును
నమ్మితేఁ జుట్టురికము నాఁటుకొని దైలువారు
దిమ్మురేఁచితే సిగ్గులఁ దెల్లవారునే
(॥తనకు॥)
సరవులు నెరపితే సతమౌను కాఁగిలి
మరిగితే సరసము మక్కళించు
యిరవై శ్రీవెంకటేశుఁడితఁడె నన్నుఁగూడె
అరసి పైకొంటేనాసలే మించునే
(||pallavi||)
tanagu ne vinnaviṁchedānanā sĕlulāla
kanum̐gŏṁṭe nāgum̐ dana karuṇe kaladi
(||tanagu||)
manasulĕnasidenu maṁtanālu saigamaunu
kanusūbuliṁpulaide kalugu radi
sĕnaguliyyagolaide sem̐talĕllā sammadaunu
pĕnam̐gide valabulu pippigaṭṭune
(||tanagu||)
sammadiṁchi vūm̐kŏṁṭe savulaunu kadalĕllā
kummariṁchide priyālu kŏnasāgunu
nammidem̐ juṭṭurigamu nām̐ṭugŏni dailuvāru
dimmurem̐side siggulam̐ dĕllavārune
(||tanagu||)
saravulu nĕrabide sadamaunu kām̐gili
marigide sarasamu makkaḽiṁchu
yiravai śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ḍidam̐ḍĕ nannum̐gūḍĕ
arasi paigŏṁṭenāsale miṁchune