(॥పల్లవి॥)
తనకే తెలుసుఁ గాక తఱవాతి పను లెలా
చనవు మనవు లింకా సారెఁ జెప్ప నేఁటికే
(॥తనకే॥)
చెవి కింపుగానిమాట చిందరగొనేటిపాట
చవిగాని జాగరాలు సరియాఁకలు
ఆవలిమోమైన నవ్వు అడవిఁగాసే వెన్నెల
తనివి యాతని నెంతదడవు సాదించేనే
(॥తనకే॥)
అందీనందనిబొందులు ఆమనికాలపుఁ బొల్ల
చెంది యుండని రతి చిత్తరువ్రాఁత
సందడిలో సరసము జలదిలోపలివాన
యిందుకై రమణుని యాలే దూరను
(॥తనకే॥)
తనివోనితమకము తవ్వక కన్నధనము
కినయని వలపు తంగేటిజున్ను
యెనసి శ్రీవేంకటేశుఁడే యిప్పుడే నన్ను
మన సొక్కటాయను మచ్చిక లీడేరెనే
(||pallavi||)
tanage tĕlusum̐ gāga taṟavādi panu lĕlā
sanavu manavu liṁkā sārĕm̐ jĕppa nem̐ṭige
(||tanage||)
sĕvi kiṁpugānimāḍa siṁdaragŏneḍibāḍa
savigāni jāgarālu sariyām̐kalu
āvalimomaina navvu aḍavim̐gāse vĕnnĕla
tanivi yādani nĕṁtadaḍavu sādiṁchene
(||tanage||)
aṁdīnaṁdanibŏṁdulu āmanigālabum̐ bŏlla
sĕṁdi yuṁḍani radi sittaruvrām̐ta
saṁdaḍilo sarasamu jaladilobalivāna
yiṁdugai ramaṇuni yāle dūranu
(||tanage||)
tanivonidamagamu tavvaga kannadhanamu
kinayani valabu taṁgeḍijunnu
yĕnasi śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍe yippuḍe nannu
mana sŏkkaḍāyanu machchiga līḍerĕne