(॥పల్లవి॥)
తన సొమ్మీడేరించక తా మానీనా
పెనఁగుచు నే మూరకే బిగిసేముఁ గాక
(॥తన॥)
భూమితోఁ బ్రపంచ మెల్లఁ బుట్టించిన దేవుఁడు
ఆ మీఁది పారుపత్యాన కందుకోపఁడా
నామమాత్ర జీవులము నడుమంతరాల వచ్చి
నేము గర్తల మనుచు నిక్కేముఁ గాక
(॥తన॥)
యెనలేక యెదిరికి ఇనుమడిచేవారికి
తన తగర మడువఁ దడవయ్యీనా
గునిసి సంసారపు కొండనే మోచేనంటా
తినికేమిదియు వట్టి దీమసముఁ గాక
(॥తన॥)
చిత్తములో నున్నట్టి శ్రీవేంకటేశ్వరుఁడు
మత్తిల్లి ననుఁ గావక మానఁబొయ్యీనా
కొత్తగా నీతని నేఁడు కొలిచేమనుచు నేము
తత్తరపు స్వతంత్రానఁ దగిలేముఁ గాక
(||pallavi||)
tana sŏmmīḍeriṁchaga tā mānīnā
pĕnam̐gusu ne mūrage bigisemum̐ gāga
(||tana||)
bhūmidom̐ brabaṁcha mĕllam̐ buṭṭiṁchina devum̐ḍu
ā mīm̐di pārubatyāna kaṁdugobam̐ḍā
nāmamātra jīvulamu naḍumaṁtarāla vachchi
nemu gardala manusu nikkemum̐ gāga
(||tana||)
yĕnalega yĕdirigi inumaḍisevārigi
tana tagara maḍuvam̐ daḍavayyīnā
gunisi saṁsārabu kŏṁḍane mosenaṁṭā
tinigemidiyu vaṭṭi dīmasamum̐ gāga
(||tana||)
sittamulo nunnaṭṭi śhrīveṁkaḍeśhvarum̐ḍu
mattilli nanum̐ gāvaga mānam̐bŏyyīnā
kŏttagā nīdani nem̐ḍu kŏlisemanusu nemu
tattarabu svadaṁtrānam̐ dagilemum̐ gāga