(॥పల్లవి॥)
తలవంచుకొననేలే తరుణి నీకు
యెలమిఁ దప్పక చూచీ నిదివో నీ విభుఁడు
(॥తల॥)
తాలిమిగలచెలికి తలఁపెల్లా నీడేరు
జాలిఁబొరలకున్న చవియౌ మేలు
నాలి నెరపకుండితే నవ్వులు వేళమేవచ్చు
యీలీలనే వుండరాదా యిదివో నీవిభుఁడు
(॥తల॥)
మాట వొడఁబడికైతే మనసులు గరఁగును
యీటుకుఁ బెనఁగితేను యిచ్చక మవును
కూటములు గలిగితే గుణములు చక్కనవును
యేఁటికి నూరకుందాన విదివో నీవిభుఁడు
(॥తల॥)
తగవుల నడచితే తప్పదు సంతోషము
మొగమోట గలిగితే మోహముమించు
జిగి యలమేలుమంగ శ్రీవేంకటాద్రివిభుఁని
యెగసక్యాలకే కూడితితఁడే నీవిభుఁడు
(||pallavi||)
talavaṁchugŏnanele taruṇi nīgu
yĕlamim̐ dappaga sūsī nidivo nī vibhum̐ḍu
(||tala||)
tālimigalasĕligi talam̐pĕllā nīḍeru
jālim̐bŏralagunna saviyau melu
nāli nĕrabaguṁḍide navvulu veḽamevachchu
yīlīlane vuṁḍarādā yidivo nīvibhum̐ḍu
(||tala||)
māḍa vŏḍam̐baḍigaide manasulu garam̐gunu
yīḍugum̐ bĕnam̐gidenu yichchaga mavunu
kūḍamulu galigide guṇamulu sakkanavunu
yem̐ṭigi nūraguṁdāna vidivo nīvibhum̐ḍu
(||tala||)
tagavula naḍaside tappadu saṁtoṣhamu
mŏgamoḍa galigide mohamumiṁchu
jigi yalamelumaṁga śhrīveṁkaḍādrivibhum̐ni
yĕgasakyālage kūḍididam̐ḍe nīvibhum̐ḍu