(॥పల్లవి॥)
తలపోఁత చిత్తమునఁ దరిగానక బుద్ధి
గలఁగెఁ గావవో మమ్ముఁ గర్మమా
(॥తల॥)
పాపజాతిమేనితోడఁ బడ్డపాటే చాలదా
ఆపదలకేల లోనాయ నిప్పుడు
దీపమైనహరిభక్తి దెలిసియింతటనైనఁ
గాపాడి పరమీవో కర్మమా
(॥తల॥)
చెప్పరానిసుఖములు చెప్పి చెప్పి కని కని
చప్పుడుగా లోకమునఁ జాటి చాటి
దెప్పరపుభవములఁ దిప్పుదీరైతి మిదె
కప్పుకొని కావఁగదో కర్మమా
(॥తల॥)
వేడుకలిన్నియు శ్రీవేంకటాద్రిరాయఁడే
కూడిన మాదైవమని కొనియాడి
యేడఁజూచిననుఁ బుణ్య మెక్కుడాయనని నమ్మి
గాడలెల్లాఁ బాసితిమి కర్మమా
(||pallavi||)
talabom̐ta sittamunam̐ darigānaga buddhi
galam̐gĕm̐ gāvavo mammum̐ garmamā
(||tala||)
pābajādimenidoḍam̐ baḍḍabāḍe sāladā
ābadalagela lonāya nippuḍu
dībamainaharibhakti dĕlisiyiṁtaḍanainam̐
gābāḍi paramīvo karmamā
(||tala||)
sĕpparānisukhamulu sĕppi sĕppi kani kani
sappuḍugā logamunam̐ jāḍi sāḍi
dĕpparabubhavamulam̐ dippudīraidi midĕ
kappugŏni kāvam̐gado karmamā
(||tala||)
veḍugalinniyu śhrīveṁkaḍādrirāyam̐ḍe
kūḍina mādaivamani kŏniyāḍi
yeḍam̐jūsinanum̐ buṇya mĕkkuḍāyanani nammi
gāḍalĕllām̐ bāsidimi karmamā