(॥పల్లవి॥)
తగు నీకు నాకును దయ్యమె కూరిచినాఁడు
నగవుల సరసాలె నయమాయ మనకు
(॥తగు॥)
జూటుఁజూపులనె నన్నుఁ జూచేటి వోజవరాల
సూటి నామనసు నీపైఁ జోటు గైకొనె
నాటుకొన్నతమకము నాకు నీకు నొక్కపాటె
యేటలమాయల యెర వేఁటి కింక మనకు
(॥తగు॥)
ఆనమాఁటలనె నన్ను నద్దలించే వోయింతి
వాసి నామోహము నీతో వావి గలసె
యీసుల మరనికాఁక యిద్దరికి నొక్కసరె
వేసాలజగడముల వేఁగ నేల మనకు
(॥తగు॥)
వలపులు చల్లి నన్నె వలవఁ దీసేటి కాంత
చెలిమి నే నీతోడఁ జేసితి నిట్టె
నలువైన శ్రీవెంకటనాథుఁడ నిన్ను గూఁడి
వులుకు లేక వుండఁగా నొనగూడె మనకు.
(||pallavi||)
tagu nīgu nāgunu dayyamĕ kūrisinām̐ḍu
nagavula sarasālĕ nayamāya managu
(||tagu||)
jūḍum̐jūbulanĕ nannum̐ jūseḍi vojavarāla
sūḍi nāmanasu nībaim̐ joḍu gaigŏnĕ
nāḍugŏnnadamagamu nāgu nīgu nŏkkabāḍĕ
yeḍalamāyala yĕra vem̐ṭi kiṁka managu
(||tagu||)
ānamām̐ṭalanĕ nannu naddaliṁche voyiṁti
vāsi nāmohamu nīdo vāvi galasĕ
yīsula maranigām̐ka yiddarigi nŏkkasarĕ
vesālajagaḍamula vem̐ga nela managu
(||tagu||)
valabulu salli nannĕ valavam̐ dīseḍi kāṁta
sĕlimi ne nīdoḍam̐ jesidi niṭṭĕ
naluvaina śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ḍa ninnu gūm̐ḍi
vulugu lega vuṁḍam̐gā nŏnagūḍĕ managu.