తతిఁ దానె దొరయైతే తనంత బదుకుఁ గాక
(॥పల్లవి॥)
తతిఁ దానె దొరయైతే తనంత బదుకుఁ గాక
సతులము మమ్మునేల జంకించీనే తాను
(॥తతి॥)
పాయపువిభుఁడు కొంగు వట్టితే రానై తినంటా
చాయల సన్నలఁ దిట్టీ సారెసారెకు
మాయంతనే అప్పటిని మాటలాడ మైతిమంటా
రాయడించీ నూరకైనా రాజసమా తాను
(॥తతి॥)
ననిచి తా దగ్గరితే నవ్వనైతి నంటాను
కనుఁగొనల గోపించీఁ గడకూఁ దాను
మునుపనే తనకు నే మొక్కనైతి నంటాను
యెనలేక పగ చాటీ నేతులా తాను
(॥తతి॥)
చెక్కు నొక్కి కూడఁగాను సిగ్గుతో నే నుంటినంటా
మిక్కిలి బుజ్జగించీని మీఁద మీఁదను
యిక్కడ శ్రీవేంకటేశుఁ డిచ్చెరిఁగి నన్నుఁ గూడె
దక్కితి నంటాఁ బొగడీ తగవా తాను
(||pallavi||)
tadim̐ dānĕ dŏrayaide tanaṁta badugum̐ gāga
sadulamu mammunela jaṁkiṁchīne tānu
(||tadi||)
pāyabuvibhum̐ḍu kŏṁgu vaṭṭide rānai tinaṁṭā
sāyala sannalam̐ diṭṭī sārĕsārĕgu
māyaṁtane appaḍini māḍalāḍa maidimaṁṭā
rāyaḍiṁchī nūragainā rājasamā tānu
(||tadi||)
nanisi tā daggaride navvanaidi naṁṭānu
kanum̐gŏnala gobiṁchīm̐ gaḍagūm̐ dānu
munubane tanagu ne mŏkkanaidi naṁṭānu
yĕnalega paga sāḍī nedulā tānu
(||tadi||)
sĕkku nŏkki kūḍam̐gānu siggudo ne nuṁṭinaṁṭā
mikkili bujjagiṁchīni mīm̐da mīm̐danu
yikkaḍa śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍichchĕrim̐gi nannum̐ gūḍĕ
dakkidi naṁṭām̐ bŏgaḍī tagavā tānu