(॥పల్లవి॥)
తచ్చి చూచితేఁ జాలు దైవమే కలఁడు గాక
హెచ్చిన మాయలఁ బడ నేల మాకు నిఁకను
(॥తచ్చి॥)
సారె సారె నే నెంతసంపదలు గోరినాను
పోరచి నీదేహమెకా భోగించేది
యీరీతి మనసు దా నెన్నటికిఁ దనిసీని
గారవాన హరి నిన్నుఁ గన్నదె దక్కెను
(॥తచ్చి॥)
పలుమారు చావులేనిబదుకు కాసపడేది
యిలలోసంసారమెకా యేఁ జేసేది
కలిగినయాస యేకాలమున ముదుసును
అలరి విష్ణునిశర ణన్నదె నిలిచె
(॥తచ్చి॥)
వేడుకతో ఘనమైనవిద్యలు నేరిచినాను
జోడుగా నిందరికిని చూపు టింతేకా
వీడని తలఁపుతో శ్రీవెంకటనాథునిఁ గొల్చి
యీడేరి బదుకుటె యెన్ని కింతె కాకా
(||pallavi||)
tachchi sūsidem̐ jālu daivame kalam̐ḍu gāga
hĕchchina māyalam̐ baḍa nela māgu nim̐kanu
(||tachchi||)
sārĕ sārĕ ne nĕṁtasaṁpadalu gorinānu
porasi nīdehamĕgā bhogiṁchedi
yīrīdi manasu dā nĕnnaḍigim̐ danisīni
gāravāna hari ninnum̐ gannadĕ dakkĕnu
(||tachchi||)
palumāru sāvulenibadugu kāsabaḍedi
yilalosaṁsāramĕgā yem̐ jesedi
kaliginayāsa yegālamuna mudusunu
alari viṣhṇuniśhara ṇannadĕ nilisĕ
(||tachchi||)
veḍugado ghanamainavidyalu nerisinānu
joḍugā niṁdarigini sūbu ṭiṁtegā
vīḍani talam̐pudo śhrīvĕṁkaḍanāthunim̐ gŏlsi
yīḍeri baduguḍĕ yĕnni kiṁtĕ kāgā