(॥పల్లవి॥)
తాను చేసిన చేఁత తరుణి మేనను నిండె
వీనులు చల్లఁగ నిట్టె విన్నవించరే
(॥తాను॥)
జక్కవ గుబ్బలమీఁద చంద్రోదయములాయ
చుక్కలు మొలచెనిదె సొంపుమోవిని
అక్కజపుతురుమున నద్దమరేతిరి నిండె
వెక్కసపుపతికిది వేళ చెప్పరే
(॥తాను॥)
కనుచూపు తామెరల గక్కుననుఁ దెల్లవారె
యెనయని తలపోఁతనెండలు గానె
పనివడి విరహన పట్టపగలై తోఁచె
ననిచిన పతికి సన్నలు సేయరే
(॥తాను॥)
వడిగొన్న జవ్వనాన వసంతకాలము వచ్చె
పొడవైన కళలను పున్నమ గూడె
యెడమిచ్చి శ్రీ వెంకటేశుఁడింతలోఁ గూడె
జడివాయకుండఁ దన్ను బాసగొనరే
(||pallavi||)
tānu sesina sem̐ta taruṇi menanu niṁḍĕ
vīnulu sallam̐ga niṭṭĕ vinnaviṁchare
(||tānu||)
jakkava gubbalamīm̐da saṁdrodayamulāya
sukkalu mŏlasĕnidĕ sŏṁpumovini
akkajabudurumuna naddamarediri niṁḍĕ
vĕkkasabubadigidi veḽa sĕppare
(||tānu||)
kanusūbu tāmĕrala gakkunanum̐ dĕllavārĕ
yĕnayani talabom̐tanĕṁḍalu gānĕ
panivaḍi virahana paṭṭabagalai tom̐sĕ
nanisina padigi sannalu seyare
(||tānu||)
vaḍigŏnna javvanāna vasaṁtagālamu vachchĕ
pŏḍavaina kaḽalanu punnama gūḍĕ
yĕḍamichchi śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ḍiṁtalom̐ gūḍĕ
jaḍivāyaguṁḍam̐ dannu bāsagŏnare