తానెంత మన్నించినాను తన చిత్తమింతే కాక
(॥పల్లవి॥)
తానెంత మన్నించినాను తన చిత్తమింతే కాక
నేనే నా యంత వలపు నెరపఁగవచ్చునా
(॥తానెం॥)
తలఁపు గలిగితేను తానే వచ్చీఁగాక
బలిమిఁ దన్నుఁ బిలిచేపాటి దాననా
అలరి దయవుట్టితే నాదరించీఁగాక నన్ను
కలికితనాల దన్ను గరఁగించ నేర్తునా
(॥తానెం॥)
చుట్టరిక మెంచి నన్ను సొరిది నేలీఁగాక
వట్టి వినయాలఁ దన్ను వంచఁగలనా
అట్టె తనవేడుకకు నంటిపెనఁగీఁగాక
గుట్టుతోడ మెప్పించి కొసర నావసమా
(॥తానెం॥)
మొగమోటమునఁ దానే ముంచి కాఁగిలించీఁగాక
నగుతాఁ గొనగోరఁ జెనకవచ్చునా
తగ శ్రీవేంకటేశుఁడు తానే నన్ను నేలెఁగాక
జిగిమించి తన్ను రట్టు సేయఁగ సంగతా
(||pallavi||)
tānĕṁta manniṁchinānu tana sittamiṁte kāga
nene nā yaṁta valabu nĕrabam̐gavachchunā
(||tānĕṁ||)
talam̐pu galigidenu tāne vachchīm̐gāga
balimim̐ dannum̐ bilisebāḍi dānanā
alari dayavuṭṭide nādariṁchīm̐gāga nannu
kaligidanāla dannu garam̐giṁcha nerdunā
(||tānĕṁ||)
suṭṭariga mĕṁchi nannu sŏridi nelīm̐gāga
vaṭṭi vinayālam̐ dannu vaṁcham̐galanā
aṭṭĕ tanaveḍugagu naṁṭibĕnam̐gīm̐gāga
guṭṭudoḍa mĕppiṁchi kŏsara nāvasamā
(||tānĕṁ||)
mŏgamoḍamunam̐ dāne muṁchi kām̐giliṁchīm̐gāga
nagudām̐ gŏnagoram̐ jĕnagavachchunā
taga śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍu tāne nannu nelĕm̐gāga
jigimiṁchi tannu raṭṭu seyam̐ga saṁgadā