తానేల సిగ్గువడీనే దండకు రమ్మనఁగదే
(॥పల్లవి॥)
తానేల సిగ్గువడీనే దండకు రమ్మనఁగదే
మేనిపై మచ్చములుంటే మెచ్చి పొగడుదునే
(॥తానే॥)
యేమిసేసి వచ్చినాను యెదురాడఁ జాలనే
నాములుగా సెలవుల నవ్వుదుఁగాని
కోమలులఁ దెచ్చుకొంటే కోపగించఁ జాలనే
చేముంచి యిచ్చకములే సేతుఁగాని
(॥తానే॥)
తప్పులెన్ని మోచినాను తారుకాణించఁ జాలనే
చిప్పిలఁ జెక్కులు నొక్కి చెల్లింతుఁగాని
దుప్పటి పసపైవుంటే దొమ్మిగా జంకించనే
కొప్పుపై సేసలు చల్లి కూర్చుకొందుఁగాని
(॥తానే॥)
వెక్కసమై కళలుంటే వెంగెములాడనే
గక్కున విడెమిచ్చి కలతుఁగాను
యిక్కడ శ్రీవెంకటేశుఁ డిన్నిటా నన్ను నేలె
తక్కులింకఁ జాపనే తమకింతుఁ గాని
(||pallavi||)
tānela sigguvaḍīne daṁḍagu rammanam̐gade
menibai machchamuluṁṭe mĕchchi pŏgaḍudune
(||tāne||)
yemisesi vachchinānu yĕdurāḍam̐ jālane
nāmulugā sĕlavula navvudum̐gāni
komalulam̐ dĕchchugŏṁṭe kobagiṁcham̐ jālane
semuṁchi yichchagamule sedum̐gāni
(||tāne||)
tappulĕnni mosinānu tārugāṇiṁcham̐ jālane
sippilam̐ jĕkkulu nŏkki sĕlliṁtum̐gāni
duppaḍi pasabaivuṁṭe dŏmmigā jaṁkiṁchane
kŏppubai sesalu salli kūrsugŏṁdum̐gāni
(||tāne||)
vĕkkasamai kaḽaluṁṭe vĕṁgĕmulāḍane
gakkuna viḍĕmichchi kaladum̐gānu
yikkaḍa śhrīvĕṁkaḍeśhum̐ ḍinniḍā nannu nelĕ
takkuliṁkam̐ jābane tamagiṁtum̐ gāni