తానే ముందుగా వచ్చి తడవె నన్ను
(॥పల్లవి॥)
తానే ముందుగా వచ్చి తడవె నన్ను
ఆనుకొని వసంతములాడితి నే వెనక
(॥తానే॥)
కొలువులో నుండఁగానే కుంకుమ నాపైఁ జల్లె
చిలుకఁజిమ్మనఁగోవిఁ జిమ్మితి నేను
కలువలఁ గొనివేసె కమ్మటిఁ దా నామీఁద
వెలిఁదమ్మిగుత్తిఁ గొని వేసితి నేను
(॥తానే॥)
తగిలి వెంట నే వచ్చి తనజడవట్టితేనే
మగిడి నా చన్నులు నెమ్మదిఁ బట్టెను
చిగిరుబంతిఁగొని వేసితి నప్పటి నేను
మొగము చూడఁగానే మోవి గంటి సేసెను
(॥తానే॥)
పాఁగిన తమకమున పన్నీరు నాపయి నించె
చేఁగదేరఁ జేయివట్టి చిమ్మితి గోర
యేఁగివచ్చి శ్రీవేంకటేశుఁడు నన్ను మన్నించి
కాఁగిలించి పట్టుకొని కళలు రేఁగించెను
(||pallavi||)
tāne muṁdugā vachchi taḍavĕ nannu
ānugŏni vasaṁtamulāḍidi ne vĕnaga
(||tāne||)
kŏluvulo nuṁḍam̐gāne kuṁkuma nābaim̐ jallĕ
silugam̐jimmanam̐govim̐ jimmidi nenu
kaluvalam̐ gŏnivesĕ kammaḍim̐ dā nāmīm̐da
vĕlim̐dammiguttim̐ gŏni vesidi nenu
(||tāne||)
tagili vĕṁṭa ne vachchi tanajaḍavaṭṭidene
magiḍi nā sannulu nĕmmadim̐ baṭṭĕnu
sigirubaṁtim̐gŏni vesidi nappaḍi nenu
mŏgamu sūḍam̐gāne movi gaṁṭi sesĕnu
(||tāne||)
pām̐gina tamagamuna pannīru nābayi niṁchĕ
sem̐gaderam̐ jeyivaṭṭi simmidi gora
yem̐givachchi śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍu nannu manniṁchi
kām̐giliṁchi paṭṭugŏni kaḽalu rem̐giṁchĕnu