చిత్తమె చిమ్మి రేఁగితే సిగ్గేమి యెగ్గేమి
(॥పల్లవి॥)
చిత్తమె చిమ్మి రేఁగితే సిగ్గేమి యెగ్గేమి
రుత్తవోని వేడుకల రుచి గన్నవారికి
(॥చిత్తమె॥)
మొక్కలానఁ దిట్టినాను మోహమెపెచ్చువెరుగు
దక్క వలచినయట్టి తరితీపున
వుక్కుగోరు సోఁకినాను వుపచార మై తోఁచు
నిక్క మై సరస మాడ నేరిచినవారికి
(॥చిత్తమె॥)
కాలు దాఁకించిన నైన కళ లంటిన ట్లౌను
వేళమె మోహించినట్టి వేడుకను
పేలరి మాఁట లాడిన ప్రియములై తోఁచును
వాలాయించి నను పైనవారికిని
(॥చిత్తమె॥)
ఎంగిలి సోఁకించినాను యిచ్చక మై తోఁచును
పొంగెటి తమకపు తీపులవేళను
చెంగలించె నీచెలియ శ్రీవెంకటనాథుఁ గూడి
అంగ మైన మండెమురాయఁడె తానై యుండఁగా
(||pallavi||)
sittamĕ simmi rem̐gide siggemi yĕggemi
ruttavoni veḍugala rusi gannavārigi
(||sittamĕ||)
mŏkkalānam̐ diṭṭinānu mohamĕbĕchchuvĕrugu
dakka valasinayaṭṭi taridībuna
vukkugoru som̐kinānu vubasāra mai tom̐su
nikka mai sarasa māḍa nerisinavārigi
(||sittamĕ||)
kālu dām̐kiṁchina naina kaḽa laṁṭina ṭlaunu
veḽamĕ mohiṁchinaṭṭi veḍuganu
pelari mām̐ṭa lāḍina priyamulai tom̐sunu
vālāyiṁchi nanu painavārigini
(||sittamĕ||)
ĕṁgili som̐kiṁchinānu yichchaga mai tom̐sunu
pŏṁgĕḍi tamagabu tībulaveḽanu
sĕṁgaliṁchĕ nīsĕliya śhrīvĕṁkaḍanāthum̐ gūḍi
aṁga maina maṁḍĕmurāyam̐ḍĕ tānai yuṁḍam̐gā