శ్రీసతీశ బహుజీవచైతన్యుఁడవు నీవు
(॥పల్లవి॥)
శ్రీసతీశ బహుజీవచైతన్యుఁడవు నీవు
చేసే నా చేఁతలెల్లా నీ సేవలె సుమ్మీ
(॥శ్రీస॥)
ఆనుక జగద్రూపుఁడవని నిన్నందురుగాని
నేనిట్టే చూచిన వెల్లా నీ రూపులే
నా నా శబ్దవాచ్యుఁడ వెన్నఁగ నీ వటుగాన
వీనుల విన్నవల్లా నీ విష్ణు కథలే
(॥శ్రీస॥)
అట్టే విశ్వభుజుఁడవైతివి తొల్లే కనక
నెట్టన నా రుచులెల్లా నీ ప్రసాదాలే
గుట్టుతో సర్వ వ్యాపకుఁడవు నీ వటుగాన
ముట్టిన నాతను భోగములు నీకే సెలవు
(॥శ్రీస॥)
ప్రక్కన జీవుల కెల్ల ప్రాణమవు నీవే కాన
ముక్కున నాయాఘ్రాణములెల్లా నీవే
నెక్కొని శ్రీ వేంకటేశ నీవే లోకకుటుంబివి
తక్కక నా సంసారధర్మమెల్లా నీవే
(||pallavi||)
śhrīsadīśha bahujīvasaidanyum̐ḍavu nīvu
sese nā sem̐talĕllā nī sevalĕ summī
(||śhrīsa||)
ānuga jagadrūbum̐ḍavani ninnaṁdurugāni
neniṭṭe sūsina vĕllā nī rūbule
nā nā śhabdavāchyum̐ḍa vĕnnam̐ga nī vaḍugāna
vīnula vinnavallā nī viṣhṇu kathale
(||śhrīsa||)
aṭṭe viśhvabhujum̐ḍavaidivi tŏlle kanaga
nĕṭṭana nā rusulĕllā nī prasādāle
guṭṭudo sarva vyābagum̐ḍavu nī vaḍugāna
muṭṭina nādanu bhogamulu nīge sĕlavu
(||śhrīsa||)
prakkana jīvula kĕlla prāṇamavu nīve kāna
mukkuna nāyāghrāṇamulĕllā nīve
nĕkkŏni śhrī veṁkaḍeśha nīve logaguḍuṁbivi
takkaga nā saṁsāradharmamĕllā nīve