శ్రీపతి యీతఁడుండగాఁ జిక్కినవారి నమ్ముట
(॥పల్లవి॥)
శ్రీపతి యీతఁడుండగాఁ జిక్కినవారి నమ్ముట
తీపని మీసాలమీఁది తేనె నాకుట సుండీ
(॥శ్రీప॥)
తలఁచినంతటిలోనె దైవ మెదుటఁ గలఁడు
కొలువనేరనియట్టి కొరతే కాని
ఇల నరులఁ గొలుచు టెందో కోకలు వేసి
బలుకొక్కెరలవెంటఁ బారాడుట సుండీ
(॥శ్రీప॥)
శరణన్నమాత్రమున సకలవరము లిచ్చు
నిరతి మరచినట్టి నేరమే కాని
పోరి నితరోపాయానఁ బొరలుట గాజుఁబూస
గరిమ మాణికమంటాఁ గట్టుకొంట సుండీ
(॥శ్రీప॥)
చేత మొక్కితేఁ జాలు శ్రీవేంకటేశుఁడు గాచు
కాతరాన సేవించని కడమే కాని
యీతల నిది మాని మరెన్నిపుణ్యాలు సేసినా
రీతి నడవిఁగాసిన రిత్తవెన్నెల సుండీ
(||pallavi||)
śhrībadi yīdam̐ḍuṁḍagām̐ jikkinavāri nammuḍa
tībani mīsālamīm̐di tenĕ nāguḍa suṁḍī
(||śhrība||)
talam̐sinaṁtaḍilonĕ daiva mĕduḍam̐ galam̐ḍu
kŏluvaneraniyaṭṭi kŏrade kāni
ila narulam̐ gŏlusu ṭĕṁdo kogalu vesi
balugŏkkĕralavĕṁṭam̐ bārāḍuḍa suṁḍī
(||śhrība||)
śharaṇannamātramuna sagalavaramu lichchu
niradi marasinaṭṭi nerame kāni
pori nidarobāyānam̐ bŏraluḍa gājum̐būsa
garima māṇigamaṁṭām̐ gaṭṭugŏṁṭa suṁḍī
(||śhrība||)
seda mŏkkidem̐ jālu śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍu gāsu
kādarāna seviṁchani kaḍame kāni
yīdala nidi māni marĕnnibuṇyālu sesinā
rīdi naḍavim̐gāsina rittavĕnnĕla suṁḍī